บทที่ 255: นินทาว่าร้าย

จ้าวต้าไป๋ขมวดคิ้ว ตวาดว่า: “พอได้แล้ว เลิกร้องโวยวายสักที”

พูดจบ จ้าวต้าไป๋ก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองจ้าวเสวี่ย: “เสวี่ย ลองถามหลิวชิงซานดูสิ เสี่ยวซานสนิทกับเขา ไม่แน่อาจจะไปอยู่กับเขา”

“หนู...”

จ้าวเสวี่ยรู้สึกลังเล

พูดตามตรง แม้ว่าหลิวชิงซานจะรวย แต่จ้าวเสวี่ยกลับรู้สึกตะขิดตะขวงใจอย่างบอกไม่ถูก