บทที่ 269: จะเอาเปรียบเขารอข้ามคืนไม่ได้

“ได้”

ลุงโหยวโถวยิ้ม

“รออยู่นี่แหละ”

ลุงโหยวโถวพูดจบ ก็เดินไปทางขึ้นเขาอีกสองสามก้าว ชะโงกคอตั้งตารอ แทบจะกลายเป็นหินมองผัวไปแล้ว

ตอนนี้บนภูเขา หลินกวงขับรถมาถึงสุสานบรรพบุรุษ