บทที่ 270: ฉันไม่ยอมตามใจนิสัยเสียๆ ของเขาหรอก

“เสี่ยวกวง... ลุงฝากเจ้าเม่าเซิงด้วยนะ แก้วนี้ลุงดื่มให้แก” ลุงโหยวโถวยกแก้วเหล้าขึ้น ไม่รอให้หลินกวงพูดอะไร ก็กระดกหมดแก้วรวดเดียว

“ได้ครับ”

หลินกวงทำหน้าจนปัญญา ได้แต่รับคำไปก่อน

“รอหลังปีใหม่นะครับ ผมจะเข้าไปดูที่บริษัทว่ามีตำแหน่งอะไรที่เหมาะกับเขาบ้าง”

“ได้ๆๆ” ลุงโหยวโถวพยักหน้ารัวๆ แล้วคีบกับข้าวให้หลินกวงอีก — “เสี่ยวกวง วันหน้าแกคือผู้มีพระคุณของบ้านเราเลยนะ”