บทที่ 338: มีแม่เลี้ยงก็เหมือนมีพ่อเลี้ยง

“เลิกแล้ว”

เจียงอวิ๋นตอบตรงไปตรงมา: “ฉันมารู้ทีหลังว่าเขามีครอบครัวอยู่แล้ว”

หลินเทาไม่รู้จะพูดอะไรต่อ บรรยากาศเงียบกริบ

พอดีกับที่รถแท็กซี่แล่นมาถึงหน้า เทียนสุ่ย อพาร์ตเมนต์

“ถึงแล้วครับ” คนขับหันมาบอกหลินเทา