บทที่ 340: คนดีเป็นยาก คนชั่วเป็นง่าย

“ทำไมไปนานจัง” คนขับแท็กซี่เริ่มหงุดหงิด

“ขอโทษค่ะ” เจียงอวิ๋นตอบเสียงอ่อย สีหน้ายังคงเศร้าหมอง

คนขับสังเกตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของ เจียงอวิ๋น เลยถามด้วยความห่วงใยอย่างระมัดระวัง

“คุณไม่เป็นไรนะ?”

“ไม่เป็นไรค่ะ”