บทที่ 403 ตกอับแล้วถึงได้เห็นใจคน

หวังจงอู่ฟังออกถึงความหมายของฉินซูฉิน จึงหันไปเรียกอู๋ซิ่วครั้งหนึ่งว่า "คุณไปช่วยหน่อยสิ"

อู๋ซิ่วทำหน้าจนปัญญา

"ฉันไม่ได้ทำมากี่ปีแล้ว..."

อู๋ซิ่วเกือบจะทำให้เรื่องแตก ยังดีที่หวังจงอู่ตัดบทเธอได้ทัน—"คุณยังจะยืนงงอยู่ทำไม ไปสิ"

"ไม่ต้องหรอกครับพี่สะใภ้ พี่เพิ่งกลับมา เป็นแขก" หวังจงเหวินพูดอย่างเกรงใจ