บทที่ 419 สารภาพ (หลินอวิ๋น)

"ผม—"

หลินอวิ๋นจะพูดแล้วก็หยุด ชั่วขณะก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง หลินเยว่ลี่ที่อยู่ในครัวได้ยินเข้า เห็นหลินอวิ๋นลำบากใจอยู่บ้าง จึงวางตะหลิวในมือลง เดินออกมาแล้วพูดว่า "หลินอวิ๋น นายอย่าไปฟังเขา น้องสาวเขาน่ะไม่ใช่คนปกติ จะทำงานอะไรได้ ไปแล้วก็มีแต่จะสร้างความยุ่งยากให้นาย"

หวังซินได้ยินดังนั้นก็ไม่ค่อยพอใจ สีหน้าหม่นลง ลุกขึ้นพูดว่า "หลินเยว่ลี่ เธอหมายความว่ายังไง? น้องสาวฉันไม่ใช่คนปกติตรงไหน เธอทำงานได้หรือไม่ได้ เธอเองรู้ดีที่สุด"

หวังซินแทบไม่เคยทำหน้าบูดใส่หลินเยว่ลี่

นี่เป็นครั้งแรกเลยด้วยซ้ำ