บทที่ 423 ยามใช้คนก็เอาไว้ข้างหน้า ยามไม่ใช้คนก็โยนไว้ข้างหลัง

"หลินเทา"

"เขาไปบ้านหลินอวิ๋นทำอะไรอีกล่ะ?" หม่าเฉิงกงไม่ปริปาก หลิวเจียฮุ่ยถาม

หม่าลู่ยิ้มออกมา แล้วพูดอย่างเหยียดหยามว่า "จะทำอะไรได้ ก็ยืมเงินน่ะสิ"

ได้ยินดังนั้น หม่าเฉิงกงถึงเอ่ยปาก—"มีเงินแล้วก็มีข้อเสียตรงนี้แหละ ใครๆ ก็อยากมายืมเงิน แล้วพ่อสามีแม่สามีลูกให้ยืมหรือเปล่า?"

หม่าเฉิงกงถามหม่าลู่