บทที่ 102 ลางสังหรณ์ไม่ดี

"เพียงแต่ว่า"

หลังจากลู่เสวียนเหอออกมาและมองเห็นที่ราบอันกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตาอยู่ไกลๆ เขาก็รู้สึกเพียงว่าหากต้องการจะสร้างอาณาเขตใต้สมุทรของตนเองขึ้นมา คงต้องพยายามให้มากกว่านี้อีกสักหน่อย

พืชผลในไร่นาสุกงอมเต็มที่แล้ว ทุกคนเริ่มใช้สิ่งของที่ดูคล้ายเคียวเกี่ยวพวกมันลงมา

มัดรวมกันเป็นฟ่อนๆ แล้วนำไปเก็บไว้ในคลังสินค้าที่อยู่ข้างอาคารที่ทำการทะเลลึก

ภายในคลังสินค้าอัดแน่นไปด้วยทรัพยากรเสบียงมากมายจนแทบจะล้นปรี่