บทที่ 101 ข้อแลกเปลี่ยน

ทะเลลึกนั้นลึกจนหยั่งไม่ถึง เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไปก็มีเพียงความมืดมิด

ทุกทิศทางล้วนถูกปกคลุมด้วยความมืดมิด แม้แต่เชื้อไฟที่โอบล้อมรอบกายเขาก็ไม่อาจส่องแสงสว่างได้เลยแม้แต่น้อย

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ขณะที่ลู่เสวียนเหอฟังคำพูดของเต่ายักษ์ ในหัวของเขากลับนึกย้อนไปถึงกระทู้ที่เคยอ่านในฟอรั่มผู้เอาชีวิตรอด รวมถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ตนเองได้พานพบมาครั้งแล้วครั้งเล่า

หลังจากเรียบเรียงความคิดเสร็จสิ้น เขาก็มองดูเต่ารักสนุกตรงหน้า เผยรอยยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยปากชักชวน

"สิ่งที่นายพูดก็มีเหตุผลนะ"