บทที่ 146 พันธสัญญา

ดวงตะวันบนฟากฟ้าหม่นแสงลงจนแทบจะมองไม่เห็นอีกต่อไป

ในเวลานี้สภาพอากาศหนาวเหน็บเสียจนหากเป็นชาวโลกธรรมดาทั่วไป จำเป็นต้องสวมใส่เสื้อกันหนาวหนาเตอะถึงจะไม่สู้กับความเย็นยะเยือกไหว

อากาศที่ทวีความโหดร้ายและแสงแดดที่เลือนหายไปทำให้ที่ราบทั้งผืนเริ่มตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย

สัตว์ประหลาดบางชนิดที่ควรปรากฏตัวเฉพาะในยามราตรี กลับเริ่มออกมาย่างกรายในยามทิวา

ส่วนสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมดาภายในป่าดิบชื้นแห่งนั้นก็ยิ่งทวีความคุ้มคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ