บทที่ 152 คู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อ

แม้ตอนนี้จะยังคงเป็นยามทิวา ทว่าแสงแดดกลับใกล้จะเลือนหายไปจนหมดสิ้น

บนที่ราบมีการเพาะปลูก [หญ้าหลิวหลันอิง] เป็นบริเวณกว้าง พืชพิเศษที่มาจากถ้ำใต้ดินแห่งแรกนี้เริ่มแสดงอานุภาพของมันออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ความสำคัญของมันก็กำลังเพิ่มสูงขึ้น

ส่วนวิธีการสร้างรวมไปถึงวิธีการเก็บรักษาเมล็ดพันธุ์ของมัน ภายในอาณาเขตมีเพียงหนึ่งคนครึ่งเท่านั้นที่ล่วงรู้

หนึ่งคนนั้นย่อมต้องเป็นลู่เสวียนเหอ ส่วนอีกครึ่งคนก็คือเออร์ลอสที่กำลังจะลืมเลือนวิธีการนี้ไปทีละน้อย

การที่เออร์ลอสสามารถหยัดยืนอยู่ใต้ดินได้เนิ่นนานถึงเพียงนั้น ซ้ำยังสร้างเผ่าพันธุ์ที่มีผู้คนนับหมื่นคนขึ้นมาได้ ย่อมไม่ใช่และไม่มีทางพึ่งพาเพียงแค่พรสวรรค์ในการทำนายของตนเองเท่านั้น