บทที่ 153 จับพลัดจับผลู

ในเวลานี้ สายลมแห่งมหาสมุทรอันเค็มชื้นบนที่ราบได้พัดมาปะทะใบหน้าของจางจิ้งจิ้งแล้ว

ทว่าน่าเสียดาย ผู้ที่กำลังเดินอยู่บนที่ราบอันมีสายลมแผ่วเบาพัดผ่านในยามนี้ กลับไม่ใช่เธอ

พ่อค้าพเนจรพบว่ามีเพื่อนร่วมอาชีพคนหนึ่งอยู่ในอาณาเขตแห่งนั้น จึงเปลี่ยนแผนการก่อนหน้านี้ทันที อย่างน้อยที่สุดก็ต้องรอให้เพื่อนร่วมอาชีพคนนั้นจากไปเสียก่อน มันถึงจะเข้าไปในอาณาเขตแห่งนั้นได้

และเมื่อจางจิ้งจิ้งรับรู้เรื่องนี้ เธอก็เลือกที่จะให้พ่อค้าพเนจรปล่อยตนเองลง เพื่อเดินไปที่นั่นด้วยตนเอง

หากเป็นเวลาเพียงสองวัน หรือมีจำนวนวันที่แน่นอน เธอคิดว่าตนเองสามารถทนรับมันได้