บทที่ 171 กล้าดีอย่างไร

กลิ่นคาวเลือดของสิ่งมีชีวิตที่ประกอบด้วยเลือดเนื้อและกลิ่นอายเค็มชื้นจากมหาสมุทรผสมปนเปกัน

ท่ามกลางสมรภูมิรบที่สถานการณ์ทวีความซับซ้อนมากยิ่งขึ้น ลู่เสวียนเหอก็มองไปยังทิศทางที่มหาสมุทรตั้งอยู่เช่นกัน

หรือจะกล่าวว่า เขาคือคนแรกที่ตระหนักถึงการมาเยือนของพวกมัน

ยามที่ออกตาปุสทะลวงผ่านสนามรบ เวทมนตร์นับไม่ถ้วนล้วนร่วงหล่นปะทะร่างของมัน

แม้ว่าเมื่อเทียบระดับชั้นของสิ่งมีชีวิตแต่ละตัวแล้วจะแตกต่างกันอย่างมหาศาล ทว่าเมื่อรูปปั้นหินกายเหยี่ยวจำนวนมากปานนี้ต่างร่ายเวทมนตร์อันหลากหลายซัดโหมกระหน่ำใส่ร่างของมัน ไม่ว่าอย่างไรก็ย่อมต้องได้รับบาดเจ็บ