บทที่ 178 รอพวกนายอยู่

เดิมทีคิดว่าภายในจวนเจ้าอาณาจักรจะมีเอกสารกองเป็นภูเขาเลากา ทว่านึกไม่ถึงเลยว่ามันจะไม่ได้แย่อย่างที่คิด ลู่เสวียนเหอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกทันที จากนั้นเขาก็ปรายตามองตุ๊กตาผมทองที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขะมักเขม้นด้วยความคลางแคลงใจ เจ้านี่ ขยันขนาดนี้เลยเชียว?

เขานั่งลงบนที่ประจำของตนเอง แล้วเริ่มไล่อ่านเอกสารสำคัญทีละฉบับตามหมวดหมู่ หลังจากอ่านเอกสารสำคัญในรอบหนึ่งเดือนนี้จนจบ ในที่สุดเขาก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับอำเภอทะเลลึกในปัจจุบันมากขึ้นแล้ว ยอดเยี่ยมมาก เขาชอบทีมงานที่สามารถขับเคลื่อนงานได้ด้วยตัวเองและทำผลงานออกมาได้ดีแบบนี้แหละ หากกลับมาแล้วเห็นแต่เรื่องยุ่งเหยิงเละเทะ เขาคงจะลากตัวทุกคนออกมาด่าเรียงคนจริงๆ

ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เออร์ลอสคิดถูกต้อง ลู่เสวียนเหอไม่เคยมีความกังวลเรื่องการกระจายอำนาจเลยแม้แต่น้อย ทว่าก็ใช่ว่าเจ้าอาณาจักรทุกคนจะเป็นเหมือนเขา สงครามในครั้งนี้มีผู้คนล้มตายไปมากมาย งานฟื้นฟูหลังสงครามโดยพื้นฐานแล้วก็เสร็จสิ้นไปภายในเวลาหนึ่งเดือน ด้วยสภาพอากาศที่เหน็บหนาวขึ้นเรื่อยๆ สิ่งมีชีวิตตามปกติภายนอกอาณาเขตจึงยิ่งลดน้อยลงไปอีก

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ลู่เสวียนเหอก็พลันตระหนักได้ว่าตนเองลืมอะไรบางอย่างไป เขาจึงรีบเปิดคู่มือการเอาชีวิตรอดขึ้นมาทันที เป็นไปตามคาด คนที่สั่งจองของไว้ก่อนหน้านี้ได้ส่งข้อความส่วนตัวมาถามเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเวลานี้ ยังดีที่จางจิ้งจิ้งได้บอกเล่าสาเหตุบางส่วนไปแล้ว ประกอบกับเขาเองก็เป็นคนที่มีความน่าเชื่อถือสูงมาก มิฉะนั้นในฟอรั่มของผู้เอาชีวิตรอดคงมีกระทู้แฉเขาไปแล้วแน่ๆ

หลังจากสะสางการแลกเปลี่ยนที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้จนหมดสิ้น ภายในอำเภอทะเลลึกก็มีสิ่งก่อสร้างเหนือธรรมดาขั้นเก้าที่จำเป็นสำหรับฤดูหนาวเพิ่มขึ้นมาอีกหลายแห่ง ทว่าภายในฟอรั่มของผู้เอาชีวิตรอดกลับมีการตั้งกระทู้พูดคุยถึงเขาอยู่จริงๆ การพูดคุยก่อนหน้านี้ ลู่เสวียนเหอยังไม่มีเวลาเข้าไปดู การพูดคุยในตอนนี้ล้วนเป็นเรื่องที่เขาได้ออก 'ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์' อีกครั้ง