บทที่ 190 อุปสรรคแรกแห่งการเอาชีวิตรอด

ความเปลี่ยนแปลงของบ่อจันทราปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ ความผิดปกตินี้เป็นเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาเข้มข้นขึ้น น้ำในบ่อจันทราทอประกายสีเงินขาวยิ่งขึ้น ภาพที่ตุ๊กตาผมทองสมควรจะได้เห็นทว่ากลับไม่ได้เห็นนั้น ดูราวกับเป็นเพียงความฝันตื่นหนึ่ง และเนื่องจากสภาพอากาศที่หนาวเหน็บจนเกินไป ภายในอำเภอทะเลลึกจึงจับตัวเป็นน้ำค้างแข็งแล้ว แม้กระทั่งบนหญ้าหลิวหลันอิงก็ยังมีหิมะเกาะ ใช่แล้ว วันนี้หิมะตก ก่อนหน้านี้ ต่อให้อุณหภูมิของโลกภายใต้รหัสศูนย์จะลดต่ำลงเรื่อยๆ ทว่าก็ไม่เคยมีหิมะตกลงมาเลย แต่ตอนนี้ หิมะกลับตกลงมาแล้ว อย่าว่าแต่มนุษย์โลกเลย ต่อให้เป็นสิ่งมีชีวิตพื้นเมืองของโลกภายใต้รหัสศูนย์ก็ยังรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งนี้ โดยเฉพาะปุถุชนเหล่านั้นและผู้วิเศษเหนือธรรมดาทั่วไป หิมะสำหรับพวกเขาคือภาพที่หาดูได้ยากยิ่ง เกล็ดหิมะที่ใสดั่งคริสตัลร่วงหล่นลงมา ย่อมก่อให้เกิดความงดงามตามธรรมชาติ คนเหล่านี้ไม่รู้หรอกว่าการปั้นตุ๊กตาหิมะคืออะไร และไม่รู้จักการปาหิมะ ทว่าก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปรองรับหิมะ

สิ่งมีชีวิตที่ยังเหลือรอดของเผ่ารูปปั้นหินกายเหยี่ยวและเผ่าร้อยอสูรที่พ่ายแพ้ในสงคราม ล้วนกลายเป็นทาสทั้งหมด ทาสที่แท้จริง จำนวนของทาสเหล่านี้มีไม่น้อย อย่างไรเสียก็เป็นถึงสองเผ่าพันธุ์ใหญ่ ต่อให้สงครามจะทำลายล้างไปจนเกือบหมด ทว่าก็ยังหลงเหลืออยู่ถึงห้าหกหมื่นคน งานพัฒนาหลายๆ อย่างของอำเภอทะเลลึก ส่วนใหญ่ล้วนให้ทาสเหล่านี้เป็นผู้ทำให้สำเร็จ อีกทั้ง ทาสที่แท้จริงจะไม่มีช่องทางให้เลื่อนสถานะ เป็นทาสไปตลอดกาล เป็นทาสไปทุกภพทุกชาติ เว้นเสียแต่ว่า ลู่เสวียนเหอจะเอ่ยปาก มิฉะนั้น ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ไม่มีคุณสมบัติแม้แต่น้อยนิด ในเวลานี้ ท่ามกลางหมู่ทาส ทาสเผ่ารูปปั้นหินกายเหยี่ยวที่ดูเยาว์วัยทว่ามีบาดแผลเต็มตัวตนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมองหิมะ ภายในแววตาเผยให้เห็นความโศกเศร้า

"พวกมันกำลังจะปรากฏตัวแล้ว"

ต้องกล่าวว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในอำเภอทะเลลึกล้วนมีลู่เสวียนเหอเป็นผู้นำ เขาสามารถกระจายอำนาจได้ ทว่าขอเพียงเขาออกคำสั่ง จะไม่มีผู้ใดขัดขวางหรือต่อต้าน ทำเพียงปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ดังนั้น มาตรฐานของทาสในอำเภอทะเลลึก จึงถูกกำหนดโดยลู่เสวียนเหอ พอจะจินตนาการได้ว่ามาตรฐานนั้นคืออะไร...... ด้วยเหตุนี้ ทาสเหล่านี้จึงไม่รู้สึกว่าสภาพแวดล้อมเช่นนี้ยากลำบากเลย ถึงขั้นที่ว่าท่ามกลางการใช้แรงงานที่เหนื่อยยากและลำบากมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขากลับยิ่งเคารพรักเจ้าอาณาจักรทะเลลึกและอำเภอทะเลลึก เคารพและศรัทธาจากก้นบึ้งของหัวใจ ซ้ำยังมองว่าตนเองสมควรที่จะเป็นทาสของอำเภอทะเลลึกแล้ว สาเหตุก็คือ ชีวิตความเป็นอยู่ก่อนหน้านี้ของพวกเขายังเทียบไม่ได้กับทาสที่นี่เลย เรื่องราวเหล่านี้ ขอเพียงเป็นคนในโลกภายใต้รหัสศูนย์ย่อมรู้ดี ทว่ากลับไม่มีผู้ใดโต้แย้งเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งเออร์ลอส ในตอนที่ท่านเจ้าอาณาจักรออกคำสั่ง ก็ยังแสดงความเคารพเชื่อฟังอย่างถึงที่สุด ง่ายมาก การพูดคุยถกเถียงก่อนหน้านี้ทั้งหมดตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าท่านเจ้าอาณาจักรต้องการจะถกเถียง ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร ถึงจะมีคุณสมบัติให้ร่วมถกเถียงด้วย ทว่านั่นไม่ได้หมายความว่า พวกเขามีคุณสมบัติจริงๆ เออร์ลอสเป็นเช่นนี้ เอลเซนเป็นเช่นนี้ ออกตาปุสเป็นเช่นนี้ เต่ายักษ์เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าใครก็ล้วนเป็นเช่นนี้ อีกทั้ง นี่คือความจริงที่ทุกคนต่างตระหนักรู้ดีอยู่แก่ใจ

ส่วนลู่เสวียนเหอกลับไม่ได้ใส่ใจเรื่องเหล่านี้เลย ทว่าก็เป็นเพราะความเข้าใจเรื่องทาสของลู่เสวียนเหอกับโลกภายใต้รหัสศูนย์นั้นถูกตัดขาดจากกันโดยสิ้นเชิง ทาสเหล่านี้ถึงได้อยากจะรายงานเข้าไปในอำเภอทะเลลึกในเวลานี้ เพื่อรายงานว่าหิมะตกหมายความว่าอย่างไร ต่อให้การรายงานขึ้นไปเบื้องบนนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะถูกทุบตีอย่างหนักหน่วงก็ตาม ทว่ารูปปั้นหินกายเหยี่ยวที่ผอมบางตนนี้ก็ยังคงตัดสินใจรายงาน ร่างรูปปั้นหินของมันเหยียบอยู่บนพื้น มองดูหญ้าหลิวหลันอิงที่ส่องแสงเรืองรองบนพื้น รู้สึกว่ามันงดงามมากจริงๆ และเมื่อมันมองออกไปยังนักพรตผู้ถือสันโดษที่อยู่ร่วมกับพวกทาส ภายในใจก็ยิ่งเกิดความรู้สึกยากจะเอื้อนเอ่ยออกมามากมาย