บทที่ 191 การล่วงรู้ เดิมทีก็เป็นสิ่งของฟุ่มเฟือย

ลู่เสวียนเหอถือแผนที่ที่เคอเซวมอบให้ มองดูเทือกเขาลอยฟ้าจากที่ราบสูงลิบลิ่ว และเริ่มเปรียบเทียบดูทีละจุด

การเปรียบเทียบนี้เป็นไปอย่างเชื่องช้า เพราะภูมิประเทศย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ทำได้เพียงมองจากจุดแกนกลางแล้วค่อยๆ ขยายขอบเขตออกไป

"จะว่าไปแล้ว เคอเซว......"

เขาอดไม่ได้ที่จะปรายตามองสายหมอกแวบหนึ่ง

เคอเซวไม่ได้ปรากฏตัวมานานมากแล้ว