บทที่ 200 ลิขิตสวรรค์

เรื่องราวต่างๆ ภายในอำเภอทะเลลึกยังคงดำเนินต่อไปในขณะที่เวลาค่อยๆ ล่วงเลยไป

เทือกเขาลอยฟ้าในเวลานี้เงียบสงัดไปทุกหย่อมหญ้า กระทั่งเสียงลมยังหายไป ราวกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดได้สูญสลายไปแล้ว หลงเหลือเพียงขุนเขาอันหนักอึ้ง และร่องรอยของสงครามเหล่านั้น

ลู่เสวียนเหอเดินอยู่ท่ามกลางพายุหิมะเพียงลำพัง

อีลันกำลังบินอยู่บนท้องฟ้า พลังแห่งสายลมโอบล้อมร่างของมัน ทว่ากลับไม่รั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย

ในยามนี้มันไม่ได้ดูเหมือนอีลันเลยสักนิด ทว่ากลับดูเหมือนสายลมที่แท้จริงมากกว่า