บทที่ 202 ระวังขุมนรกให้ดี

พายุหิมะบนท้องฟ้าโหมกระหน่ำหนักขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อมองจากผืนฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ราวกับว่าหลงเหลือเพียงลู่เสวียนเหอผู้เดียวที่กำลังเดินฝ่าพายุหิมะอันขาวโพลน แม้ว่าหลังจากดวงตะวันลาลับ สิ่งวิปริตและสัตว์ประหลาดในโลกภายใต้รหัสศูนย์จะเพิ่มขึ้นมากมายจริงๆ ทว่าหลังจากหิมะตกหนัก สถานการณ์เช่นนี้กลับลดน้อยลงไปมาก อีกทั้งความแข็งแกร่งของเขาในยามนี้ก็เหนือล้ำปุถุชนไปนานแล้ว สิ่งเหล่านั้นย่อมไม่พุ่งเข้ามาหาเรื่องใส่ตัวหรอก ในเวลานี้ ต่อให้พายุหิมะจะโหมกระหน่ำเต็มท้องฟ้า เขาก็ยังหยุดยืนอยู่ท่ามกลางพายุนั้น และก้มหน้ามองดูของในมือ

คู่มือการเอาชีวิตรอด หน้าจอแชทส่วนตัว

เคอเซว: ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าจู่ๆ นายจะทักมา มีธุระอะไรหรือเปล่า?

ลู่เสวียนเหอ: ? สภาพนายตอนนี้ยังตอบข้อความได้อีกเหรอ?

อย่างไรเสียเมื่อดูจากชื่อแล้ว คนผู้นี้ต่อให้ยังไม่ตาย ก็ต้องอยู่ในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายแน่ๆ ผลคือดูเหมือนจะยังมีชีวิตอยู่ดีมีความสุขนี่นา ไม่ใช่แค่มีชีวิตอยู่ดีมีความสุข ทว่ายังสามารถตอบข้อความได้ภายในเวลาอันสั้นขนาดนี้ แสดงว่าต้องจ้องมองคู่มือการเอาชีวิตรอดอยู่ตลอดเวลาแน่ๆ ถ้าเป็นแบบนี้ ก็บังเอิญพอดีเลย