บทที่ 225 ความมืด

นี่คือมหาสมุทรที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด มีซากศพของโลกนับไม่ถ้วนลอยคอจมดิ่งอยู่ภายใน

เนื่องจากไม่มีสายหมอกและวันสิ้นโลกหลงเหลืออยู่แล้ว โลกที่เดิมทีค่อยๆ มลายหายไปกลับพยายามรวมตัวกันใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า จนสามารถไขว่คว้าโอกาสรอดชีวิตเพียงน้อยนิดนั้นไว้ได้จริงๆ

ท่ามกลางซากศพของโลกเหล่านั้น มีโลกใบหนึ่งที่เริ่มปรากฏรูปลักษณ์ของโลกที่แท้จริงขึ้นมาแล้ว กระทั่งเริ่มมีสิ่งมีชีวิตที่ดูราวกับเถ้าธุลีเดินเหินอยู่ภายในนั้น

หากสามารถรักษาสภาพเช่นนี้ไว้ได้นานเท่านาน บางทีในอนาคตอารยธรรมของโลกที่เคยล่มสลายไปแล้วนี้ อาจจะได้กลับมาเกิดใหม่ในโลกภายใต้รหัสศูนย์จริงๆ ก็ได้

เพราะในโลกภายใต้รหัสศูนย์ไม่มีเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ทุกสิ่งล้วนมีความเป็นไปได้ทั้งสิ้น