บทที่ 264 สายพันธุ์ทะเลลึกสามตน

ในสมรภูมิรบ กาลเวลากลายเป็นสิ่งที่ไม่สลักสำคัญมาตั้งนานแล้ว

ชีวิตและความตายก็เช่นกัน

ชีวิตแล้วชีวิตเล่าร่วงหล่นลงไปท่ามกลางความเงียบงัน นึกไม่ถึงเลยว่าจะไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นใดๆ เลยแม้แต่น้อย

ความสามารถในการกัดกร่อนและแพร่พันธุ์ของขุมนรกนั้นแข็งแกร่งเกินไป ต่อให้จะเป็นเพียงพื้นที่ส่วนนี้ และมีหลายสมรภูมิรบรุกคืบไปพร้อมๆ กัน ทว่าความเสียหายที่แท้จริงต่อขุมนรกกลับนับว่าน้อยนิดจนแทบไม่มีเลย

รูพรุนเริ่มแผ่ขยายไปบนร่างของสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรและสิ่งมีชีวิตบนผืนดิน ต่อให้พุทธิปัญญาจะแน่วแน่มั่นคงเพียงใด เมื่อต้องเผชิญกับการกัดกร่อนเช่นนี้ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในความตื่นตระหนกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้