บทที่ 265 ในที่สุด

บนผืนดิน สิ่งที่โดดเด่นและได้รับความสนใจมากที่สุดมิใช่สมรภูมิรบโดยรวม ทว่าคือแนวรบของคนคนเดียว

ในตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นลู่เสวียนเหอหรือคนอื่นๆ ล้วนไร้กำลังที่จะไปสนใจสถานการณ์ทางฝั่งของความแปลกประหลาด

ดังนั้น จึงไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ทางฝั่งของถังอี่นั่วนั้นวิกฤตถึงระดับใดแล้ว

ในเวลานี้ มิใช่เพียงแค่กลิ่นอายความแปลกประหลาดที่จู่โจมเข้ามา ทว่าร่างต้นของความแปลกประหลาดได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว

เด็กหญิงตัวน้อยที่หิ้วตะกร้าดอกไม้กำลังดึงมือของถังอี่นั่วอย่างสุดชีวิต ทิ้งรอยสีดำเป็นหย่อมๆ ไว้บนเสื้อผ้าของเขา บริเวณศีรษะมักจะมีเสียงกรอบแกรบดังแว่วมา แม้ท่อนแขนจะไม่ได้ขยับเขยื้อน ทว่ากลับมีพลังจำนวนนับไม่ถ้วนพยายามประคองท่อนแขนนั้นชูขึ้น