บทที่ 279 ซากศพของโลก

มองจากที่ไกลๆ กลุ่มซากศพของโลกที่นี่เป็นพื้นที่สีเทาหม่นแห่งความตาย เส้นสายมากมายตัดสลับกันไปมา ดูราวกับแขวนอยู่บนกิ่งไม้ที่มองไม่เห็น และกำลังฝืนขยับเขยื้อนอย่างเชื่องช้า

ผืนทวีปที่เว้าแหว่ง มหาสมุทรที่แข็งเป็นน้ำแข็ง ท้องฟ้าที่แตกสลาย และเทือกเขาที่พื้นผิวแห้งเกรียมและแตกระแหง บางแห่งแผ่พลังงานสีฟ้าเย็นเยียบออกมา ดูราวกับสายฟ้าในสถานะของแข็ง

และเมื่อเข้าไปใกล้ จะสามารถมองเห็น 'มหาสมุทร' ที่ถูกตัดขาดลอยอยู่ น้ำทะเลโปร่งแสงครึ่งหนึ่ง มีความแตกต่างจากมหาสมุทรที่แท้จริงอย่างเห็นได้ชัด

ภายใน 'มหาสมุทร' โปร่งแสงครึ่งหนึ่งที่ถูกตัดขาดนี้ ได้กักเก็บสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์และสิ่งก่อสร้างที่ตายไปนานแล้วเอาไว้ ดูราวกับเป็นอำพันก็ไม่ปาน

ซากศพของโลกจำนวนมากมายมหาศาลทับถมกันอยู่ ณ ที่แห่งนี้ สรรพเสียงทั้งหมดล้วนมลายหายไป กระทั่งเสียงหัวใจเต้นก็ยังหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเงียบสงัดอย่างสมบูรณ์แบบ