บทที่ 280 มองไม่เห็น

ท่ามกลางซากศพของโลก เสียงฝีเท้าที่ชัดเจนอย่างยิ่งดังขึ้น

พื้นที่แถบนี้เหลือเพียงเสียงนี้เพียงเสียงเดียว นอกเหนือจากนี้กระทั่งเสียงลมหายใจก็ยังแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยินแล้ว

เป็นเพราะเงียบสงัดเกินไป สิ่งมีชีวิตที่หลงเหลืออยู่ซึ่ง 'มองเห็น' การมาเยือนของลู่เสวียนเหอ ต่อให้ต้องการร้องขอความช่วยเหลือทว่ากลับพบว่าไม่อาจร้องขอได้ ทำได้เพียงอ้าปากเปล่งเสียงที่ไร้ผลออกมาเท่านั้น

"อา"

กระทั่งกลิ่นอายที่ระดับต่ำที่สุดเช่นนี้ก็ยังไม่อาจเปิดเผยออกมาได้