บทที่ 293 นายเข้าใจไหม

แม้ว่าทุกคนจะพอคาดเดาได้เมื่อเห็นสภาพอันน่าเวทนาของหลิงหลิน ทว่าเมื่อได้ฟังอีกฝ่ายเล่าจนจบ ก็ยังคงรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาในใจเป็นระลอกอยู่ดี

ความจริงแล้วสิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวที่สุด ไม่ใช่การจงใจกลั่นแกล้งของบรรดาบริวารและสิ่งมีชีวิตบางส่วนในตลาดอันกว้างใหญ่แห่งนั้น

ทว่าความไร้ระเบียบภายนอกอำเภอทะเลลึกนั้นมันน่าสะพรึงกลัวเกินไปต่างหาก

นั่นคือความไร้ระเบียบอย่างถึงที่สุด ถึงขั้นที่เพียงแค่ได้ยินก็ยังเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

แม้สิ่งมีชีวิตมากมายที่ยืนอยู่ตรงนี้ ก่อนหน้านี้ก็เคยรอดชีวิตมาจากสถานการณ์ที่ไร้ระเบียบเช่นนั้น ทว่าสภาพแวดล้อมของอำเภอทะเลลึกในตอนนี้นั้นปกติเกินไป มันได้เปลี่ยนแปลงพวกเขาไปอย่างสมบูรณ์แล้ว ยามที่ต้องหวนกลับไปเผชิญกับรูปลักษณ์ที่แท้จริงของโลกภายใต้รหัสศูนย์อีกครั้ง พวกเขาล้วนหนาวสั่นไม่หยุด ภายในใจหนาวเหน็บ