บทที่ 294 ปุถุชนล้วนเป็นเช่นนี้

น้ำค้างแข็งบนพื้นดินค่อยๆ ละลายหายไป ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าสาดส่องลงมากระทบผิวกาย

คนสองคนแห่งอำเภอทะเลลึกหยุดฝีเท้าลง ด้านข้างคือต้นไม้โบราณที่เติบโตอย่างอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ ใต้ร่มเงาไม้คือเงาของมนุษย์

มิติ ณ ที่แห่งนี้พลันตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ

เมื่อเออร์ลอสได้ยินคำพูดของนักพรตผู้ถือสันโดษ ภายในใจก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

จากนั้นก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ในพริบตาว่า สิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้อง