บทที่ 325 สิ่งมีชีวิตเทห์ฟากฟ้าดาวฤกษ์

ครืน ครืน ครืน น่านน้ำแถบนี้สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น แรงสั่นสะเทือนนั้นแผ่ขยายไปถึงสถานที่อันห่างไกลยิ่ง ทำเอาเหล่าสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรที่ไม่รู้จักเมืองทะเลลึกต่างพากันหันมองมายังที่นี่เป็นตาเดียว

ทว่านอกจากเกลียวคลื่นยักษ์ที่โหมกระหน่ำพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้าแล้ว ก็ไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้อีก เกลียวคลื่นซัดสาดฟ้าถล่มดิน ไม่รู้ว่ามีกุ้งหอยปูปลาและสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรเหนือธรรมดามากเท่าใดที่ถูกซัดกระเด็นขึ้นมา ภายในมหาสมุทรบังเกิดมหาคลื่นยักษ์สึนามิพวยพุ่งขึ้นโดยตรง

ทว่า สิ่งก่อสร้างขั้นห้า เสียงทอดถอนใจของเอลดาร์ กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างสุดกำลัง พร้อมด้วยเหล่าจิตวิญญาณแห่งน้ำพุที่พยายามช่วยกันสยบมหาคลื่นยักษ์เหล่านี้ให้สงบลง มันได้ผลอยู่บ้าง ทว่าจำกัดอยู่เพียงแค่ภายในอาณาเขตมหาสมุทรของเมืองทะเลลึกเท่านั้น

ส่วนสถานที่อื่นๆ นั้น ทำได้เพียงบอกว่าตัวใครตัวมัน เกลียวคลื่นเหล่านี้นั้นสูงยิ่งกว่าภูเขาเสียอีก ยังสามารถมองเห็นปลาคาร์พตัวน้อยที่น่าสงสารอยู่บนยอดคลื่นยักษ์เหล่านั้นด้วย พวกมันไม่ได้ตาย ทว่ากลับถูกเหวี่ยงขึ้นไปเหนือชั้นเมฆ จะว่าอย่างไรดีล่ะ การจะเอาชีวิตรอดให้ได้นั้นนับว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างลำบากทีเดียว

แน่นอนว่า เรื่องสำคัญในตอนนี้ไม่ใช่เรื่องนั้น ทว่าคือ มหาคลื่นยักษ์สึนามิยังคงขยายตัวออกไปภายนอกอย่างต่อเนื่อง ระลอกคลื่นมหาศาลม้วนตัวถาโถมเข้าสู่พื้นที่รอบนอกครั้งแล้วครั้งเล่า จะว่าไปนี่ก็นับเป็นเรื่องประหลาด ปกติเคยได้ยินแต่คลื่นยักษ์ซัดจากทะเลเข้าหาฝั่ง ทว่าไม่เคยได้ยินว่าคลื่นยักษ์จะซัดจากชายฝั่งมุ่งหน้าสู่ใจกลางมหาสมุทรเช่นนี้มาก่อน