บทที่ 120 ถูกจับได้คาหนังคาเขา

"ฉันชอบคุณนะ"

สี่คำนี้หนักอึ้งราวกับเคาะลงบนหัวใจของเจียงหลินเฟิง

หลังจากพูดประโยคนี้จบ อาอิคูลี่รู้สึกเหมือนหัวใจของเธอแทบจะกระดอนหลุดออกมาจากทรวงอก แก้มของเธอร้อนผ่าว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอากาศหนาวหรือเพราะความเขินอาย ใบหน้าของเธอแดงก่ำราวกับผลแอปเปิลที่สุกงอม เธอไม่กล้าสบตาเจียงหลินเฟิง ในหัวของเธอตอนนี้วุ่นวายราวกับด้ายที่พันกันยุ่งเหยิง

เขาจะตอบกลับมาว่าอย่างไรนะ? จะปฏิเสธกันตรงๆ เลยหรือเปล่า? หรือว่า... จะมีเสียงตอบรับกลับมาบ้างสักนิด?

เจียงหลินเฟิงที่นั่งอยู่ข้างๆ ตกอยู่ในความเงียบ หิมะโปรยปรายลงมาบนตัวคนทั้งสองอย่างเงียบเชียบ