บทที่ 125 เพื่อนเอ๊ย! ดูรถไหม?

กลับมาถึงห้องพัก เจียงหลินเฟิงก็เริ่มลงมือจัดกระเป๋า เขาไม่มีของอะไรมากนัก มีเพียงเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไม่กี่ชุดและของใช้ส่วนตัวเล็กน้อย

พรุ่งนี้เช้า เขาต้องไปทำเรื่องถอนตัวออกจากทีมที่สำนักงานตำรวจจังหวัดให้เสร็จสิ้น หลังจากทำตามขั้นตอนเหล่านี้หมดแล้ว คาดว่าคงต้องอยู่ที่เมืองอูซื่อต่ออีกสักวันสองวัน ในเวลาว่างที่เหลือ เขาตั้งใจว่าจะช่วยจ้าวสวี่ไปดูรถสักหน่อย

พูดถึงแล้ว ตั้งแต่ถูกส่งตัวมาประจำการในทีมเฉพาะกิจและทุ่มเทให้กับการปฏิบัติภารกิจ เขาก็แทบจะไม่ได้ติดต่อกับจ้าวสวี่เลย ไม่รู้ว่าเจ้าเด็กนั่นช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง และคืบหน้าไปถึงไหนแล้วกับอาจารย์ซู?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาเบอร์ของจ้าวสวี่แล้วกดโทรออก โทรศัพท์ดังขึ้นเพียงไม่กี่ครั้งก็มีคนรับ และเสียงตะโกนอันเป็นเอกลักษณ์ของจ้าวสวี่ก็ดังขึ้นทันที

"เชี่ยเอ๊ย! ลินเฟิง! ในที่สุดแกก็นึกได้สักทีว่าบนโลกนี้ยังมีคนอย่างฉันอยู่?! ฉันนึกว่าแกโดนสาวสวยชาวตะวันตกคนไหนหลอกไปกินแล้วซะอีก!"