บทที่ 142 ประตูห้องของกูลี่

เมื่อได้ยินข่าวจากเวินอี่หนิง เจียงหลินเฟิงและเว่ยหย่วนเฉียงก็ใจหายวาบ เพิ่งจะจับตัวผู้ต้องสงสัยได้ ทางฝั่งญาติเหยื่อก็ดันเกิดเรื่องวุ่นวายซะแล้ว!

"เร็ว! ไปหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ 3!" เว่ยหย่วนเฉียงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ทุกคนรีบลงไปขึ้นรถ แล้วขับมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ 3 ทันที เมื่อไปถึงหน้าบ้านของหลี่คุน สถานการณ์ก็เริ่มควบคุมไม่ได้แล้ว มู่ลาถีพาชายฉกรรจ์จากหมู่บ้านซีเอ๋อร์เจียมาสิบกว่าคน ในมือถือจอบเสียมและเครื่องมือการเกษตรอื่นๆ มายืนอออยู่หน้าประตูบ้านหลี่คุนด้วยความโกรธแค้น ตะโกนด่าทอเสียงดังลั่น ผู้ใหญ่บ้านหูแห่งหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ 3 และตำรวจสองนายที่อยู่เฝ้าสังเกตการณ์ กำลังกางแขนพยายามขวางกลุ่มคนที่กำลังเดือดดาลอย่างสุดความสามารถ ไม่ให้พังประตูเข้าไป

"พวกหมู่บ้านเกษตรกรรมที่ 3 เป็นคนแบบนี้หรือไง? เลี้ยงลูกให้ออกมาเป็นสัตว์เดรัจฉาน! ทำเรื่องระยำตำบอนแบบนี้ได้ลงคอ!" มู่ลาถีตาแดงก่ำ ตะโกนด่าด้วยเสียงแหบพร่า "ส่งตัวมันออกมา! ให้ข้าดูหน้าไอ้ชาติหมานั่นหน่อย!" เขาด่าไปพลาง ก็ใช้แรงผลักดันผู้ใหญ่บ้านและตำรวจที่ขวางอยู่ข้างหน้าไปพลาง ดูท่าทางความขัดแย้งกำลังจะบานปลาย "ทำอะไรกันน่ะ! หยุดเดี๋ยวนี้! ถอยออกไป!" เว่ยหย่วนเฉียงตะโกนเสียงดังฟังชัด ทรงพลัง ชาวบ้านที่มุงดูและกลุ่มคนที่กำลังโกรธแค้นพอได้ยินเสียงของเว่ยหย่วนเฉียง ก็ชะงักเงียบไปชั่วขณะ และแหวกทางให้อย่างรู้หน้าที่ เว่ยหย่วนเฉียงหน้าตึง ก้าวเท้ายาวๆ เข้าไปหามู่ลาถี "มู่ลาถี! นี่แกจะทำอะไร? ก่อกบฏหรือไง?!"

มู่ลาถีพอเห็นเว่ยหย่วนเฉียง อารมณ์ก็ยิ่งพลุ่งพล่าน เขาคว้าแขนเว่ยหย่วนเฉียงไว้แน่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น "จ่าเว่ย! บอกผมมา! ใช่ไหม! ใช่ฝีมือไอ้หลี่คุนลูกคนรองบ้านนี้หรือเปล่า?! จ่าบอกผมมาเลยว่าใช่หรือเปล่า!" เว่ยหย่วนเฉียงสะบัดมือเขาออกอย่างแรง ตวาดเสียงแข็ง "ใช่! พวกเราจับตัวได้ตั้งแต่เมื่อเที่ยงแล้ว! ตอนนี้ควบคุมตัวไว้ดำเนินคดีอาญาแล้ว! แล้วนี่แกพาคนมาล้อมบ้านเขาทำไม? ไม่ไว้ใจตำรวจอย่างพวกเราเหรอ?! ไม่เชื่อมั่นในกฎหมายหรือไง?!”

“จับได้แล้ว? ฮ่าฮ่า! จับได้แล้วก็ดีสิ!" มู่ลาถีทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่ก็เหมือนจะหัวเราะ สีหน้าบิดเบี้ยว "ไอ้ลูกหมาเอ๊ย! ให้ผมไปเจอหน้าไอ้ชาติชั่วนั่นหน่อยเถอะ! ผมจะถามมัน! ว่ามันมีสิทธิ์อะไร! มีสิทธิ์อะไรมาทำกับลูกสาวผมแบบนี้!" พูดจบเขาก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไปในบ้านอีก เว่ยหย่วนเฉียงดึงเขาไว้แน่น ปรับน้ำเสียงให้อ่อนลงเล็กน้อย "มู่ลาถี! แกคุมสติหน่อย! สิ่งที่แกควรทำที่สุดตอนนี้ คือกลับไปอยู่เป็นเพื่อนกูลี่! เอาข่าวนี้ไปบอกเธอ ให้เธอรู้ว่าจับคนร้ายได้แล้ว! ไม่ใช่มาสร้างความวุ่นวายอยู่ที่นี่! แกพาคนมาอาละวาดแบบนี้ จากที่ถูกจะกลายเป็นผิดเอานะ! แกเคยคิดบ้างไหมว่าถ้ากูลี่รู้เรื่องแล้วเธอจะคิดยังไง?"