บทที่ 153 ก็ยังไม่ได้แต่งงานกันนี่นา!

หลังจากช่วยเตรียมอาหารที่ร้านเสร็จในช่วงเที่ยง พอกลุ่มงานเริ่มซาลงบ้าง เมิ่งเหม่ยฮุ่ยก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปากพูดกับเฉินลี่ผู้เป็นแม่

"แม่คะ ตอนเย็น... หนูจะแวะไปที่สถานีตำรวจหน่อย เอากุนเชียงที่แม่ทำไปให้พี่เจียงค่ะ..."

เฉินลี่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ พอได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับทันที

"ใช่ๆๆ! ควรทำอย่างยิ่ง! แค่กุนเชียงจะไปพออะไร? เอาหมูรมควันของเราไปด้วย เลือกชิ้นที่ดีที่สุดไปสองชิ้นเลย!"

เธอวางผ้าขี้ริ้วลง หันหลังเดินเข้าไปในครัวเพื่อหาถุงมาแพ็ค เดินไปได้สองก้าว จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับมาถาม