บทที่ 154 จะไปเจรจาอะไรกับคนธรรมดาล่ะ

มองดูเมิ่งเหม่ยฮุ่ยขี่รถจักรยานไฟฟ้าหายไปตรงหัวมุมถนน

เวินอี่หนิงยืนอยู่กับที่ มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมาบางๆ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

ก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันนี่นา ทำไมเธอจะดูไม่ออกถึงความคิดเล็กๆ น้อยๆ ที่ซ่อนไม่มิด และท่าทีลุกลี้ลุกลนตอนเผชิญหน้ากับเธอของเมิ่งเหม่ยฮุ่ย

การที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะเกิดความรู้สึกดีๆ กับหนุ่มหล่ออย่างเจียงหลินเฟิง ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือในยามตกทุกข์ได้ยาก มันเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก

เวินอี่หนิงเข้าใจเรื่องนี้ดี ในใจไม่ได้รู้สึกหึงหวงอะไรมากมาย กลับมองว่าเด็กผู้หญิงคนนี้น่าสงสารแล้วก็น่าเอ็นดูนิดๆ ด้วยซ้ำ