บทที่ 155 ความเคลื่อนไหวของทั้งสองฝ่าย

หลังจากส่งข้อความไปแล้ว เจียงหลินเฟิงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เขาหันไปพูดคุยกับเวินอี่หนิงต่อ

ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า โทรศัพท์จึงสั่นเตือนอีกครั้ง

[สวัสดีครับหมวดเจียง! เมื่อกี้พอดีมีงานต้อนรับครั้งสำคัญ เลยไม่ได้ดูโทรศัพท์ทันที ต้องขออภัยด้วยจริงๆ ครับ]

น้ำเสียงของเหยียนกว่างซิ่นยังคงสุภาพนอบน้อมเหมือนเช่นเคย

[ทางผมว่างตลอดเวลาครับ แล้วแต่คุณสะดวกจะนัดเจอที่ไหน จะมาที่บ้านผม หรือจะให้ผมไปหาคุณที่นั่นก็ได้ครับ]