บทที่ 173 ยังไงคุณก็เป็นคนจ่าย เอาตามที่คุณว่าแล้วกัน

เวลาหกโมงครึ่งตอนเย็น ทั้งสี่คนก็กลับมาถึงโรงแรมจินซานรีสอร์ท

หลังจากเหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งวัน ทุกคนก็รู้สึกหมดสภาพ นัดแนะกันว่าทุ่มตรงเจอกันที่โซนบ่อน้ำพุร้อนของโรงแรม แล้วต่างคนก็ต่างแยกย้ายกลับห้อง

ทันทีที่เข้าห้อง เวินอี่หนิงก็ทิ้งตัวลงบนเตียงใหญ่โดยไม่ห่วงสวยเลยสักนิด

"ที่รัก คุณว่าศาลเจ้าภูตภูเขานั่นมันดูแปลกๆ ไหม พวกเราเพิ่งจะไหว้เสร็จ ฝูงแมวพวกนั้นก็วิ่งกรูกันเข้าไป คุณว่า พวกมันจะได้ยินคำอธิษฐานของพวกเราหรือเปล่า"

เจียงหลินเฟิงนั่งลงที่ขอบเตียง ค่อยๆ ถอดรองเท้าบูทให้เวินอี่หนิงอย่างเบามือ แล้วจับน่องของเธอมานวดคลึงช้าๆ