บทที่ 181 บังเอิญเจอที่ปากซอย

เสียงจอแจในตลาดสดช่วงเช้าตรู่ ทำให้เจียงหลินเฟิงมองเหมิงเหม่ยฮุ่ยที่แสดงสีหน้าประหลาดใจด้วยแววตาอ่อนโยนลง

“เหม่ยฮุ่ย? เธอกำลังทำอะไรอยู่น่ะ”

เหมิงเหม่ยฮุ่ยทัดเส้นผมที่ถูกลมหนาวพัดปรกลงมาไว้ข้างหูอย่างเขินอาย เธอยกถุงผักสองถุงในมือขึ้นมาเล็กน้อย ปลายจมูกถูกความหนาวจนแดงก่ำ ดูน่ารักน่าเอ็นดูเป็นพิเศษ

“เพิ่งมาสั่งผักสำหรับวันนี้ให้ร้านอาหารเสร็จค่ะ เลยถือโอกาสซื้อผักสดอีกสองสามอย่างติดมือกลับบ้านด้วย”

จากนั้นสายตาของเหมิงเหม่ยฮุ่ยก็กวาดไปเห็นกระโปรงหลังรถถัง 700 ของเจียงหลินเฟิงที่อัดแน่นจนแทบจะปิดไม่ลง เธออ้าปากค้างด้วยความตกใจ