บทที่ 197 ความคิดแบบนี้ของเธอต้องเปลี่ยนนะ

เมื่อครอบครัวเหมิงต้าเฉิงสามคนพ่อแม่ลูกรู้ข่าวของหลี่หาง ก็ไม่ได้สนใจแม้แต่จะทำความสะอาดร้าน รีบล็อกประตูร้านอย่างเร่งร้อน ขับรถตู้คันเล็กที่ใช้บรรทุกของพุ่งตรงดิ่งไปยังสถานีอนามัยประจำตำบล

ตลอดเส้นทาง บรรยากาศภายในรถอึมครึมน่ากลัวจนแทบหายใจไม่ออก

เหมิงเหม่ยฮุ่ยกำเข็มขัดนิรภัยไว้แน่น น้ำตาคลอเบ้า ในหัวมีแต่คำว่า "บาดเจ็บสาหัส" และ "กำลังช่วยชีวิต" ที่เจียงหลินเฟิงพูดในโทรศัพท์เมื่อครู่นี้

รถตู้เพิ่งจะจอดเทียบหน้าสถานีอนามัย ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าไปในห้องโถง เสียงร้องไห้คร่ำครวญแทบขาดใจก็ดังลอดออกมาตามระเบียงทางเดิน

"ลูกแม่! ไอ้อีหน้าไหนมันทำลูกแม่จนปางตายขนาดนี้!"