บทที่ 198 ราคาที่ต้องจ่ายสำหรับความวู่วาม

"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ พี่เจียงหลินเฟิง"

เหมิงเหม่ยฮุ่ยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อารมณ์ความรู้สึกดูเหมือนจะผ่อนคลายลงไปบ้าง เธอพยักหน้ารับ

"พี่พูดถูกค่ะ โตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว วู่วามก็ต้องจ่ายราคาค่างวด ฉันไม่ควรเอาความผิดพลาดของคนอื่นมาแบกรับไว้เป็นความผิดของตัวเอง"

เมื่อเห็นว่าเธอคิดตกแล้ว เจียงหลินเฟิงก็เผยรอยยิ้มออกมาบางๆ ยกมือขึ้นตบไหล่เธอเบาๆ

"คิดตกก็ดีแล้ว อย่าไปคิดมากเลย กลับไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่เธอเถอะ อากาศหนาวจัดขนาดนี้เดี๋ยวก็พาลเป็นหวัดไปหรอก"