ตอนที่ 225
บทที่ 225 เวยลาถวายของวิเศษ
minibunny · 7,896 ตัวอักษร
ไฟในเตาเผาไหม้อย่างรุนแรง บางครั้งก็ส่งเสียงดังเป๊าะแป๊ะ
ชายชรานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเตาที่ปูด้วยพรมขนแกะ บางทีอาจจะเป็นเพราะไม่ได้เจอคนหนุ่มสาวจากภายนอกที่เต็มใจรับฟังเขาบ่นมานานแล้ว พอชายชราเปิดปากพูด เขาก็หยุดไม่อยู่เสียแล้ว
"หมู่บ้านซ่าวูเอ่อร์ปาสือของเรา เมื่อก่อนไม่ได้ชื่อนี้นะ"
อ้ายซานหรี่ตาเล่าอย่างออกรสออกชาติ
"มันนานแสนนานมาแล้ว บรรพบุรุษของเราเพื่อหลบหนีภัยสงคราม ก็เลยต้อนวัวต้อนแกะ หอบลูกจูงหลาน ดิ้นรนข้ามมาจากภูเขาฝั่งนู้น"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น