บทที่ 226 เข้าใจผิดไปเองเหรอ?

ขนทั่วร่างของเวยลาตั้งชัน มันรีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน ส่งกระแสจิตอธิบายละล่ำละลัก

"จะเป็นไปได้ยังไงล่ะเจ้านาย! ฟ้าดินเป็นพยานได้เลย! ในใจฉันมีแต่เจ้านายคนเดียวนะ! ของดีแบบนี้ ความคิดแรกของฉันก็ต้องเก็บไว้ให้เจ้านายบำรุงร่างกายอยู่แล้ว! ฉัน... ฉันอย่างมากก็แค่อยากจะลองชิมรากฝอยสักสองสามเส้นแค่นั้นเอง..."

"พอเลย เลิกพล่ามได้แล้ว"

เจียงหลินเฟิงเก็บโสมขึ้นมายัดใส่กระเป๋าเสื้อด้านนอก

ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งวิจัยสมุนไพร