บทที่ 130 คำเชิญของสำนักตันเสีย

แวบเดียวเวลาผ่านไปสามวัน

หานหย่วนลืมตา รู้สึกถึงพลังที่เปี่ยมล้นเพิ่มขึ้นในร่าง พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

จู่ๆ เขาก็ขมวดคิ้ว มองออกไปนอกถ้ำที่พัก

จากนั้นเขาก็ตรวจทิศทางอื่นๆ พบว่าไม่มีความเสี่ยงอะไร ก็พูดกับตัวเองอย่างฉงน "ข้างนอกมีแกนทองขั้นต้นรอข้าอยู่? นี่จะทำอะไร?"

คิดดู แกนทองขั้นต้นคนเดียว อยากซุ่มโจมตีเขาก็ไม่พอ