บทที่ 131 ถกธรรมมโนภาพ

"ลมปราณกลมเกลียวเป็นหนึ่งเดียว กลมและไม่รั่ว นี่คือนักพรตแกนทองบริบูรณ์!" หานหย่วนแปลกใจ

เขาแปลกใจจริงๆ ขั้นแกนทองแบ่งเป็นขั้นต้น ขั้นกลาง ขั้นปลาย ขั้นสูงสุด และบริบูรณ์ พอถึงแกนทองบริบูรณ์ พลังเวทบำเพ็ญสูงสุดแล้ว ที่เหลือคือทะลวงคอขวด ก้าวสู่ทารกวิญญาณ

นักพรตแบบนี้ไม่ก็เก็บตัวบำเพ็ญแบบปิดสนิท ก็ออกฝึกตนในแดนอันตราย ที่อื่นพบเห็นยาก

หานหย่วนเกือบนึกว่าตัวตนของตัวเองถูกเปิดเผยแล้ว ถูกผู้แกร่งสำนักตันเสียมาดักประตู

แต่เขาก็พบในไม่ช้าว่า สองคนข้างนอกไม่มีกิริยาข่มเหง ไม่เหมือนคนมาจับตัว