บทที่ 56 จุดสำคัญของวิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่

หานหย่วนแปลกใจอยู่จริงๆ

เดิมเขาไม่ได้ตั้งใจจะรีบบำเพ็ญเคล็ดบังคับพลังชี่กู่มู่ แต่ไม่รู้ตัว เขาก็ใช้มันออกมาแล้ว

นี่ก็เป็นการแสดงออกที่สมควรเป็นหลังคุณสมบัติด้านต่างๆ ของเขายกระดับขึ้น

ที่แท้ที่เรียกว่าบังคับพลังชี่ สิ่งที่บังคับคือพลังชี่สายพื้นพิภพรึ?

เคล็ดซ่อนพลังชี่คือการหลอมรวมเข้ากับไม้โบราณ เคล็ดคืนพลังชี่คือการกลายเป็นไม้โบราณ เคล็ดบังคับพลังชี่คือการก้าวข้ามไม้โบราณ!

เขาไม่เชื่อหรอกว่าต้นไม้วิญญาณธรรมดาจะบังคับไอวิญญาณสายพื้นพิภพได้

ไอวิญญาณสายพื้นพิภพหนาแน่นและหนักอึ้ง แต่ญาณวิญญาณของเขากลับราวกับใช้แรงเพียงน้อยนิดสะกิดของหนักพันชั่ง อาศัยวงจรหมุนเวียนไอวิญญาณมาขับเคลื่อนไอวิญญาณสายพื้นพิภพ ยิ่งขับเคลื่อนไอวิญญาณสายพื้นพิภพได้มาก พลานุภาพที่ก่อก็ยิ่งน่าสะพรึง

เมื่อกี้เขาขับเคลื่อนวงจรหมุนเวียนไอวิญญาณแค่หลายสิบสาย ก็กดข่มว่างไฉขั้นกลั่นชี่บริบูรณ์ใหญ่ได้ ด้านหนึ่งเป็นเพราะคุณภาพพลังวิญญาณกลั่นชี่ชั้นเจ็ดของเขาไม่ต่างจากกลั่นชี่ชั้นเก้าแล้ว อีกด้านหนึ่งก็มีสาเหตุจากตัวคูณสุ่มที่เสริมพลานุภาพของเคล็ดบังคับพลังชี่ด้วย

สรุปแล้ว การแสดงออกนี้ก็ถือว่าปกติอยู่

หานหย่วนเก็บฝ่ามือกลับอย่างทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ้มพูดกับสองคน "เจ้าหมาตัวนี้ก็ค่อนข้างเชื่อฟังข้านะ ข้าทำท่ากดข่มที มันก็ไม่ขยับเลย"

"บ๊อก! บ๊อก!"

ว่างไฉ "เต็มใจ" หดร่างให้เล็กลง เปลวเพลิงถอยหาย ขนกลับกลายเป็นสีดำอีกครั้ง หดหัวหมอบอยู่ที่มุมห้อง ทำท่าไม่กล้าก่อเรื่องอีก

เยวี่ยเซียนเซียนทำหน้ากังขา มองไปยังตู้หยวนเหอ พูดว่า "ท่านอาจารย์ ทำไมข้ารู้สึกว่าเมื่อกี้ท่านน้องน่าจะใช้วิชาแล้ว แต่ข้ากลับไม่ได้รับรู้ความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย"

ตู้หยวนเหอเงียบลง เขาจะยอมรับได้ยังไงว่า เมื่อกี้ตัวเองก็มองไม่ออกว่าหานหย่วนกดข่มว่างไฉลงได้อย่างไร? เขายืนยันได้ว่าเมื่อกี้ว่างไฉใช้พลังอย่างน้อยห้าส่วนแล้ว แต่หานหย่วนกลับกดว่างไฉลงได้อย่างเบาๆ สบายๆ ไม่ได้อาศัยพันธสัญญาบังคับกดลงด้วย

ที่จริงเป็นเพราะหานหย่วนใช้เคล็ดซ่อนพลังชี่กลบความสั่นไหวของไอวิญญาณสายพื้นพิภพ ไอวิญญาณสายพื้นพิภพไม่ใช่ว่ามองไม่เห็น แต่มันสามัญเกินไปต่างหาก ไอวิญญาณในฟ้าดินเบาบางดูดซับง่าย ใครจะไปเสียแรงหลายสิบเท่าเพื่อดูดซับไอวิญญาณสายพื้นพิภพกัน?

เยวี่ยเซียนเซียนไม่ได้คำตอบจากตู้หยวนเหอ หันกลับมา จ้องหานหย่วนด้วยสายตาเป็นประกาย พูดว่า "ท่านน้อง เราสองคนมาประลองกันสักหน่อยดีไหม?"

ตู้หยวนเหอรีบดุ "เซียนเซียน เจ้านี่เริ่มจะเล่นพิเรนทร์แล้วนะ ตอนนี้เจ้าสร้างฐานแล้ว ต่อให้ก่อนสร้างฐาน เจ้าก็สู้ร้อยคนได้คนเดียว หานหย่วนเขาบำเพ็ญมานานแค่ไหน? จะเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้ยังไง"

เยวี่ยเซียนเซียนเสริม "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ข้ากดระดับขั้นลงมาที่กลั่นชี่ชั้นเจ็ด ไม่ใช้ศาสตราเวทและวิชาที่มีอานุภาพสูงด้วย ข้าแค่อยากเห็นกำลังของท่านน้องตอนนี้สักหน่อย เอาแต่ตั้งรับไม่บุก"

ตู้หยวนเหอมองไปยังหานหย่วน สายตาถามความเห็นของเขา

หานหย่วนก็ยิ้มขมๆ "ท่านพี่ ปล่อยข้าไปเถอะน่า ข้ามีน้ำยาแค่ไหนข้าไม่รู้ตัวเองหรือไง? ข้าไม่เคยบำเพ็ญวิชาประเภทโจมตีเลย! คนทางข้านี่เป็นพยานได้ทั้งนั้น เจ้าไปตรวจบันทึกการแลกวิชาของข้าดูก็รู้แล้ว"

ตู้หยวนเหอก็พยักหน้าเห็นด้วย "เขาเพิ่งเข้าสำนักมาสองปีครึ่ง ช่วงนี้ก็บำเพ็ญพลังวิญญาณมาตลอด ไม่มีเวลาบำเพ็ญวิชาจริงๆ นั่นแหละ"

ฉินเฟิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอนนี้นึกถึงภาพเมื่อหลายเดือนก่อนที่ท่านเจ้าจวนใช้วิชาฟันกระบี่ชี่นับร้อยดาบกำจัดวัชพืช วิชาฟันกระบี่ชี่แต่ละดาบ ดูเหมือนจะสังหารเขาได้ในวินาทีเดียวสบายๆ? นี่มันไม่ใช่วิชาประเภทโจมตีแน่หรือ?

ฉินเฟิงจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ วิชาฟันกระบี่ชี่เป็นวิชาประเภททำไร่ที่ใช้กำจัดวัชพืชจริงๆ แถมเขายังเป็นคนช่วยซื้อมาเองด้วย วิชาคล้ายๆ กันนี้ท่านเจ้าจวนเหมือนจะยังมีอีกหลายชนิด...

สีหน้าหานหย่วนจริงใจมาก เขาคิดทบทวนไปมาแล้ว ยืนยันว่าตัวเองไม่เคยบำเพ็ญวิชาประเภทโจมตีอะไรเลย แม้แต่ไก่สักตัวเขาก็ไม่เคยฆ่า

เยวี่ยเซียนเซียนได้ยินก็ส่ายหน้าอย่างเสียดายเล็กน้อย "ท่านน้องเล็กเอ๋ย ยุทธภพบำเพ็ญเซียนอันตรายมากนะ ออกไปข้างนอกหากไม่เตรียมวิธีเอาตัวรอดสักหน่อย อยู่ไม่ได้สักกี่วันหรอก อย่างเช่นการออกฝึกประสบการณ์ครั้งนี้ ข้าก็เชือดศิษย์ก้นกุฏิของสำนักอื่นไปสองคน ศิษย์แกนกลางสิบเจ็ดคน กับศิษย์สำนักในหนึ่งร้อยสามสิบแปดคน เผลอมือยังล้างซ่องโจรระดับพันคนไปสามแห่ง รังมารเล็กระดับหมื่นคนอีกหนึ่งแห่ง"

หานหย่วนฟังจนตะลึงงัน กระทั่งตู้หยวนเหอที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจไม่น้อย

"เซียนเซียน เจ้า เจ้าฆ่าศิษย์ก้นกุฏิไปสองคนจริงๆ รึ?" ตู้หยวนเหอพูดด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ "ก่อนหน้านี้ทำไมเจ้าไม่พูด?"

เยวี่ยเซียนเซียนยักไหล่ "เรื่องแค่นี้เอง ท่านน้องชายคนที่ห้ากับท่านน้องหญิงคนที่หกของข้าถูกคนฆ่า ข้าก็ต้องล้างแค้นบ้างสิ? ไม่งั้นการเป็นท่านพี่ของข้าก็เปล่าประโยชน์น่ะสิ?"

ตู้หยวนเหอได้ยินก็สีหน้าผ่อนคลายลง "ที่แท้เป็นสองคนนั้นนี่เอง อืม ฆ่าก็ฆ่าไปเถอะ เฮ้อ เสี่ยวเถากับอิงเฟยตายไปน่าเสียดายจริงๆ"

เยวี่ยเซียนเซียนก็ถอนหายใจ

หานหย่วนจิบชาเงียบๆ เห็นได้ชัดว่าที่พวกเขาพูดถึงคือท่านพี่ชายคนที่ห้าและท่านพี่หญิงคนที่หกของเขา ยุทธภพบำเพ็ญนี้อันตรายกว่าที่เขาคิดไว้จริงๆ ศิษย์ก้นกุฏิจะตายก็ตายเอาดื้อๆ ยังไงในสำนักก็ปลอดภัยกว่า เขายิ่งไม่อยากออกจากสำนักเข้าไปใหญ่

ตู้หยวนเหอก็เอ่ยขึ้น "หานหย่วน เจ้ามีเวลา ก็ไปเลือกวิชาป้องกันตัวสักสองสามวิชาที่หอคัมภีร์ได้ แม้ตอนนี้เจ้าควรเน้นบำเพ็ญระดับขั้นเป็นหลัก แต่วิชาก็ต้องบำเพ็ญเหมือนกัน"

"ศิษย์จะจดจำไว้" หานหย่วนพยักหน้า

ตู้หยวนเหอพยักหน้า ถามต่อ "ข้ามาคราวนี้ ก็เพื่อดูสภาพของเจ้า ดูท่าเจ้าอยู่ได้ดีไม่เลว อีกอย่าง การบำเพ็ญมีปัญหาอะไร เจ้าถามข้าได้ แม้ข้าจะไม่ได้บำเพ็ญ《วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่》แต่ประสบการณ์การบำเพ็ญทั่วไปข้าก็ยังพอมีอยู่"

หานหย่วนได้ยินก็ตาวาว รีบถาม "ท่านอาจารย์ ช่วงนี้ข้าติดอยู่ที่ขั้นสำเร็จใหญ่ของ《วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่》รู้สึกตลอดว่าห่างจากบริบูรณ์เพียงก้าวเดียว แต่ก็ก้าวข้ามไปไม่ได้สักที"

"อ้อ? เจ้าถึงขั้นใกล้บริบูรณ์แล้วรึ?" ตู้หยวนเหอลูบคาง นึกถึงดวงใจวิญญาณไม้ที่หานหย่วนรู้แจ้งฉับพลันออกมา ก็เข้าใจได้

เยวี่ยเซียนเซียนที่อยู่ข้างๆ ก็แปลกใจมาก วิชาบำเพ็ญหยั่งรู้ยากกว่าวิชาทั่วไป คนที่ถึงขั้นสำเร็จใหญ่ได้ก็หาได้ยากยิ่งแล้ว หากถึงขั้นบริบูรณ์ ในหมู่ศิษย์ก้นกุฏิก็พบเห็นไม่บ่อยนัก

เยวี่ยเซียนเซียนชิงเอ่ยขึ้นก่อน "ถ้าเป็น《วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่》ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องบำเพ็ญถึงระดับบริบูรณ์ยังไง แต่ข้าเคยเห็นการต่อสู้ของศิษย์ที่บำเพ็ญวิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่ถึงขั้นบริบูรณ์มาหลายครั้ง พวกเขาชอบเพาะเมล็ดพืชวิญญาณพิเศษบางชนิด หว่านลงบนพื้นก็งอกออกมาเป็นพืชวิญญาณจำนวนมากเพื่อต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว ที่พบบ่อยก็เป็นพวกเถาวัลย์ พวกเขาบังคับเถาวัลย์เหล่านี้ต่อสู้ได้ คู่ต่อสู้มักจะถูกกิ่งเถาจำนวนมากรุมตีจนตาย อีกอย่าง พวกเขามีกำลังรบแข็งแกร่งขึ้นมากในสภาพแวดล้อมที่มีต้นไม้เยอะ"

หานหย่วนฟังแล้วครุ่นคิด

เพาะเมล็ดพืชวิญญาณ?

ใช้เถาวัลย์ต่อสู้?

ยังอาศัยสภาพแวดล้อมป่าไม้ได้อีก?

นี่ดูเหมือนจะต่างจากที่เขาบำเพ็ญอยู่ไม่น้อย

ในสายตาเขา จุดที่เก่งที่สุดของวิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่คือความเร็วในการคืนพลังชี่ ก็คือความทนทานต่อเนื่อง วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่ที่มีเคล็ดคืนพลังชี่ ก็เพียงพอจะกลายเป็นป้อมยิงวิชา ไม่จำเป็นต้องใช้พืชวิญญาณต่อสู้เลย

พืชวิญญาณมีข้อจำกัดมาก แต่นี่ก็ให้แนวคิดกับเขาทางหนึ่ง ก่อนหน้านี้เขาก็เคยคิดว่าวิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่เป็นการบ่มเพาะความเป็นวิญญาณของพืชวิญญาณหรือเปล่า ดูท่าทางเส้นทางนี้ก็พอจะเดินได้อยู่

ตู้หยวนเหอตอนนี้ยิ้มเจื่อนๆ "อย่าให้ท่านพี่หญิงพาออกนอกลู่นอกทาง จุดที่มหัศจรรย์ที่สุดของวิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่คือยกระดับญาณวิญญาณของตัวเองได้ ก็เพราะญาณวิญญาณแข็งแกร่งจึงบังคับพืชวิญญาณจำนวนมากต่อสู้ได้ อีกอย่าง ในป่าไม้ ก็ดูดซับไอวิญญาณพิเศษที่ต้นไม้แผ่ออกมาฟื้นฟูญาณวิญญาณได้ ความสามารถในการต่อสู้จึงแข็งแกร่งขึ้นเป็นธรรมดา!"

หานหย่วนตกใจ "วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่ยกระดับญาณวิญญาณได้รึ?"

ตู้หยวนเหอมองเขาด้วยสีหน้าพิกล พูดช้าๆ "คำว่า 'หล่อเลี้ยงวิญญาณ' ใน《วิชาหล่อเลี้ยงวิญญาณกู่มู่》ก็หมายถึงญาณวิญญาณของตัวเองไม่ใช่หรือ? นี่ควรเป็นความรู้พื้นฐานนะ! ในระหว่างบำเพ็ญเจ้าไม่รู้สึกเลยรึ?"

เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ก็ร้องอ๋อ "จริงสิ เจ้าไม่ได้ไปที่สำนักใน เรื่องนี้เหมือนจะเรียนรู้ได้ที่หอถ่ายทอดวิชาสำนักในเท่านั้น"

เขาหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ "การบำเพ็ญไม่ใช่ปิดประตูทำเองคนเดียวโดยไม่ดูโลกภายนอก เจ้าเอาแต่อยู่ในห้องบำเพ็ญปิดด่าน บางครั้งก็จะติดด่านแปลกๆ ออกมาเดินเล่นบ้าง อีกอย่าง การต่อสู้ก็เป็นหนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดในการยกระดับวิชาบำเพ็ญและวิชาทั่วไป เจ้าก็หนีไม่ได้ เจ้านัดศิษย์แกนกลางสักสองสามคนมาซ้อมได้ จะช่วยเพิ่มความเร็วการบำเพ็ญของเจ้า"

เยวี่ยเซียนเซียนก็อดขำไม่อยู่ "หรือว่าท่านน้องเล็ก เจ้าขบคิดบำเพ็ญคนเดียวจนถึงขั้นใกล้บริบูรณ์งั้นรึ? ไม่รู้จริงๆ ว่าควรว่าเจ้าฉลาดหรือว่าเจ้าโง่เกินไป เจ้าไม่กลัวบำเพ็ญผิดทางรึ"

หานหย่วนพูดอย่างละอายใจ "ข้าเข้าใจแล้ว ต่อไปข้าจะระวัง"

เยวี่ยเซียนเซียนเท้าสะเอวส่ายหน้า "เจ้านี่นะ ไม่ยอมสู้กับท่านพี่ แล้วจะก้าวหน้าได้ยังไงล่ะ? เจ้าบำเพ็ญให้ดีสามเดือน อีกสามเดือนข้าจะกลับมาสู้กับเจ้า ป้อนกระบวนท่าให้!"

ครั้งนี้ หานหย่วนไม่ปฏิเสธแล้ว พยักหน้า "ได้ขอรับ ท่านพี่ ต่อไปก็ฝากท่านชี้แนะข้าด้วยนะ!"

เยวี่ยเซียนเซียนตบอกตัวเอง "วางใจได้ ข้าจะถ่ายทอดวิชาให้จนหมดไส้หมดพุงแน่นอน"