บทที่ 88 หานหย่วน ผู้รับผิดชอบสูงสุดฝ่ายกิจการนอกสำนัก

โจวเหรินอี้ตบหัวตัวเอง นึกขึ้นได้ "เจ้าชื่อหานมู่ชินใช่ไหมนะ?"

หานหย่วนกระแอมหนึ่งที พยักหน้า "ถูกต้องขอรับ ท่านนักพรต!"

โจวเหรินอี้เอ่ยขึ้น "คนอื่นๆ ข้าพอรู้จักมาบ้างทุกคน ดูเหมือนเจ้าจะถูกเสริมเข้ามาทางฝั่งข้าทีหลัง เจ้าถนัดอะไรที่สุด?"

หานหย่วนตอบทันที "เรียนท่านนักพรต ข้าเพิ่งถึงสร้างฐานขั้นต้นหมาดๆ ยังไม่เคยเรียนวิชาโจมตีระดับสร้างฐาน ค่อนข้างถนัดประดิษฐ์กระดาษยันต์ แล้วก็พอรู้วิชาทำนาอีกนิดหน่อยขอรับ!"

โจวเหรินอี้ขมวดคิ้ว "คนเพิ่งทะลุขั้นมาหมาดๆ อย่างเจ้า ถูกจัดสรรมาแนวหน้าสุดได้ยังไงกัน?"

หานหย่วนทำหน้าไร้เดียงสา "ข้าก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับ"

"เอางี้" โจวเหรินอี้เอ่ย "เจ้าก็ประจำการในตลาดด้วยเช่นกัน รับผิดชอบหลักด้านการติดต่อประสานพวกนักพรตอิสระ ตระกูลเล็ก สำนักเล็กนอกสำนักของเรา ประสานงานแจกจ่ายภารกิจสนามรบ ภารกิจส่งกำลังบำรุง และจ่ายรางวัลภารกิจ พอดีอู๋เป่ากังกับพวกยังคงรับผิดชอบงานบันทึกความชอบและแลกรางวัลภายในสำนักอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องวอกแวกไปจัดการเรื่องนอกสำนัก! ระเบียบขั้นตอนก็ชัดเจนขึ้นด้วย มีปัญหาหรือไม่?"

หานหย่วนตอบทันที "ไม่มีปัญหาขอรับ!"

โจวเหรินอี้สีหน้าเข้มงวดขึ้นมา "เจ้าไปประสานกับอู๋เป่ากังให้ดี การเบิกจ่ายทรัพยากรห้ามเล่นตุกติกฉ้อฉล สงครามครั้งนี้คือเรื่องใหญ่ของสำนัก ห้ามทำเรื่องกินหัวคิวรีดไถเด็ดขาด ไม่งั้นข้าจะลงมือลงโทษอย่างหนักแน่นอน!"

"เข้าใจแล้วขอรับ!" หานหย่วนตอบทันที

โจวเหรินอี้สีหน้าผ่อนคลายลง จากนั้นกล่าวกับนักพรตสร้างฐานยี่สิบคน "วันคืนต่อจากนี้ แนวหลังของตลาดต้องพึ่งพวกเราป้องกันแล้ว งานรับไม่จำเป็นต้องปลอดภัยกว่างานรุกเสมอไป มีความเป็นไปได้ที่คนของสำนักหวินหยางกระทั่งสำนักตันเสีย จะลอบบุกโจมตีตลาด ข้าหวังให้พวกเจ้าทุกคนคงความระแวดระวัง รักษาช่องทางสื่อสารให้คล่องตัวตลอดเวลา หากเกิดสถานการณ์ขึ้นเมื่อไร ต้องรายงานทันที ข้านั่งบัญชาการอยู่ที่ตลาดหยุนเซิง พวกเจ้าขอแค่ต้านทานไว้สักพัก ข้าไปถึงได้ภายในสิบห้านาทีแน่นอน!"

"ขอรับ!" เหล่านักพรตสร้างฐานขานรับพร้อมเพรียง

หลังการหารือจบลง

นักพรตสร้างฐานทีละคนเดินออกจากห้องโถงใหญ่ พาเหล่านักพรตกลั่นชี่ที่ตนคัดเลือกมาจากสำนักแยกย้ายไปพักจัดระเบียบก่อน

สร้างฐานแต่ละคนจะนำศิษย์กลั่นชี่ขั้นปลายสิบถึงสามสิบคน กับศิษย์กลั่นชี่ขั้นกลางอีกสามสิบถึงหกสิบคน

กองกำลังสองสามพันคน ไม่นานก็ถูกนักพรตสร้างฐานทีละคนนำแยกย้าย กระจายไปตามอาคารต่างๆ โดยรอบ

ศิษย์ที่เหลืออยู่บนลานหน้าห้องโถงใหญ่ก็เหลือไม่มากแล้ว

หลังคนอื่นๆ แยกย้ายไปปฏิบัติงาน หานหย่วนก็อยู่ต่อเพื่อประสานงานกับอู๋เป่ากังและพวก

อู๋เป่ากังกล่าวว่า "น้องหาน ข้าแบ่งเรือนใหญ่ให้เจ้าสามหลัง ไว้ใช้จัดการงานแจกจ่ายภารกิจนอกสำนัก นอกจากนี้ ข้ายังจะจัดสรรศิษย์สายสามศิลป์แห่งการบำเพ็ญเซียนจำนวนหนึ่งมอบให้เจ้า ไว้ใช้ประดิษฐ์ของวิเศษสำหรับการบำเพ็ญด้วย"

หานหย่วนฉงน "เดี๋ยวก่อนขอรับ ประดิษฐ์ของเองรึ? ไม่มีของสำเร็จรูปหรอกรึ?"

อู๋เป่ากังยิ้มขื่น "สงครามเปิดฉากกะทันหันมาก ช่วงนี้ข้าแอบรวบรวมของสำเร็จรูปมาได้ไม่น้อย แต่ทั้งหมดต้องสำรองไว้รองรับการใช้สอยของสำนักเราเองก่อน ส่วนพวกนักพรตอิสระนอกสำนักน่ะ ก็ต้องจัดลำดับไว้ทีหลังแล้วล่ะ!"

หานหย่วนได้ยินแล้วก็พยักหน้า ข้อนี้เขาเข้าใจได้ ย่อมต้องตอบสนองความต้องการของศิษย์ในสำนักก่อนเป็นธรรมดา

อู๋เป่ากังชี้ไปยังหญิงสาวหน้าตาสะอาดงามสง่า "นี่คือฉางอีหรัน การเบิกขอวัสดุสิ่งของ เจ้าประสานกับนางได้เลย"

หานหย่วนพยักหน้าให้นาง "ต่อไปต้องรบกวนท่านพี่หญิงฉางแล้วขอรับ"

ฉางอีหรันยิ้มบางๆ ให้เขา "ไม่ลำบากหรอกเจ้าค่ะ แต่ท่านต้องเตรียมใจไว้หน่อย วัสดุที่ข้าโอนให้ท่านได้ ส่วนใหญ่อาจเป็นวัตถุดิบหรือของกึ่งสำเร็จรูป แต่ท่านก็ไม่ต้องกังวลไป ในหมู่นักพรตอิสระ ก็มีไม่น้อยที่ชอบแลกวัตถุดิบตรงๆ อยู่แล้วเจ้าค่ะ!"

"เข้าใจแล้วขอรับ!" หานหย่วนพยักหน้า

อู๋เป่ากังชี้ไปยังอีกคนในตอนนี้ "ฉางฮุยซิ่วรับผิดชอบข่าวกรองและรวบรวมสรุปภารกิจ ภารกิจที่เกี่ยวข้องจะประสานกับเจ้า ภารกิจสนับสนุนที่ต้องการอะไร เขาจะแจ้งเจ้าเอง"

หานหย่วนประสานมือคารวะฉางฮุยซิ่วผู้มีใบหน้าอ่อนเยาว์เช่นกัน "ยินดีที่รู้จักขอรับ ท่านพี่ฮุยซิ่ว!"

ฉางฮุยซิ่วเผยรอยยิ้มเส้นหนึ่ง "อืม หวังว่าเจ้าจะไม่ถือสาที่ภารกิจเยอะเกินไปนะ"

"ไม่อยู่แล้วขอรับ!" หานหย่วนยิ้มเรียบๆ

สี่คนพูดคุยกันครู่หนึ่ง ก็จัดสรรงานกันลงตัวเกือบหมด

เสบียงวัสดุชุดแรกถูกส่งมาถึงคลังของเรือนใหญ่สามหลังนั้นล่วงหน้าแล้ว ส่วนภารกิจก็ต้องรอเหล่าผู้อาวุโสสร้างฐานยื่นคำขอเข้ามาภายหลังค่อยว่ากัน

หานหย่วนรู้สึกว่า ตำแหน่งหน้าที่นี้ ง่ายดายอยู่นะ

แจกภารกิจไปทาง จ่ายรางวัลไปทาง ก็จบงานแล้ว

ทว่าพอเขามาถึงลานกว้าง เห็นศิษย์กลั่นชี่ที่เหลืออยู่เพียงสี่สิบคนหน้าตาระดับแตงเบี้ยวพุทราร้าว เขาก็ตระหนักทันทีว่าเรื่องไม่ง่ายอย่างที่คิด!

เขามองปราดเดียวก็ออก ศิษย์เหล่านี้ล้วนเป็นศิษย์คุณสมบัติบ๊วยสุดของแต่ละขั้นทั้งนั้น สิบคนที่เป็นกลั่นชี่ขั้นปลายก็เป็นแค่กลั่นชี่ชั้นเจ็ดเท่านั้น บางคนลมปราณยังลอยวูบวาบ ดูท่าเพิ่งทะลุขั้นมาได้ไม่นาน

เขาเดินมาถึงหน้าศิษย์เหล่านี้ สอบถามว่า "สามศิลป์แห่งการบำเพ็ญเซียนของพวกเจ้า เชี่ยวชาญกันระดับไหนบ้าง?"

สำนักเทพปฐพีมีระเบียบอยู่ข้อหนึ่ง ศิษย์ระดับสำนักนอกขึ้นไปทุกคนต้องเชี่ยวชาญศิลปะวิชาชีพหนึ่งแขนง เขาจึงถามเช่นนี้

"เอ่อ เรียนท่านผู้อาวุโส ข้าปรุงได้แค่ยารวมชี่ ยาขั้นหวงคุณภาพต่ำขอรับ!"

"ข้าประดิษฐ์ยันต์เสริมชี่ขั้นหวงคุณภาพต่ำได้ขอรับ!"

"ข้าหลอมหอกยาวคุณภาพกลางได้ แต่รูปลักษณ์งานออกจะธรรมดาหน่อยขอรับ"

"คือว่า ข้าทำได้แค่เตรียมสมุนไพรวิญญาณ ปรุงยาไม่เป็น..."

"ท่านผู้อาวุโส ข้าผลิตกระดาษสำหรับเขียนยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงได้ ฝีมือไม่เลวเลยขอรับ!"

หานหย่วนเอามือก่ายหน้าผาก ส่วนใหญ่ฝีมือธรรมดามากๆ ก็ว่าไม่ได้หรอก ศิษย์ที่ฝีมือศิลปะวิชาชีพสูงๆ ตอนนี้คงถูกรวมตัวไปประดิษฐ์ของวิเศษกันหมดแล้ว ที่มาแนวหน้าส่วนใหญ่คือพวกถนัดการรบ แม้ศิษย์หลายสิบคนตรงหน้านี่ก็ไม่ได้ถนัดการรบเหมือนกันก็เถอะ...

ขณะที่หานหย่วนกำลังปวดหัวอยู่นั้น อู๋เป่ากังก็พาคนสิบห้าคนเดินมาจากแดนไกล

"ฮ่าฮ่า น้องหาน ปวดหัวแล้วล่ะสิ คนพวกนี้ล้วนเป็นศิษย์สำนักในที่ถนัดปรุงโอสถ หลอมศาสตรา และประดิษฐ์ยันต์ เพียงพอค้ำจุนงานฝั่งเจ้าให้เดินหน้าได้แน่นอน!"

หานหย่วนมองไปทางนั้น ศิษย์สำนักในสิบกว่าคน บนตัวล้วนสวมเครื่องแต่งกายเฉพาะทาง ตรงอกแต่ละคนมีตราสัญลักษณ์เฉพาะ ล้วนเป็นนักปรุงโอสถ นักหลอมศาสตรา และนักประดิษฐ์ยันต์ระดับขั้นหนึ่งคุณภาพสูง หรือก็คือขั้นหวงคุณภาพสูงนั่นเอง

หานหย่วนกล่าวด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณท่านพี่อู๋ที่ช่วยเหลือขอรับ!"

"ฮ่าฮ่า เรื่องแค่นี้เอง งานนี้ของเจ้าน่ะ เดิมทีควรตกมาอยู่บนหัวข้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เจ้ามาช่วยแบ่งเบาภาระข้า ต้องเป็นข้าที่ขอบคุณเจ้าต่างหาก!" อู๋เป่ากังหัวเราะฮ่าๆ "มา ข้าพาเจ้าไปดูเรือนหน่อย"

"ทั้งหมดก็เพื่อสำนักขอรับ!" หานหย่วนหัวเราะตอบ

ดังนั้น อู๋เป่ากังก็พาหานหย่วนไปยังเรือนใหญ่สามหลังทางทิศเหนือของตลาด เรือนใหญ่ทั้งสามหลังด้านหลังมีเรือนปีก ให้ศิษย์พักอาศัยได้ ทั้งยังมีเตาปรุงโอสถ เตาหลอมศาสตรา และบ่อเยื่อกระดาษยันต์ เตรียมพร้อมสำหรับการผลิตของวิเศษสายบำเพ็ญเซียน

ด้านหน้าเรือนใหญ่ยังมีหน้าร้าน ใช้ต้อนรับนักพรตจากภายนอกได้ เดิมทีก็เป็นร้านค้าอยู่แล้ว ตอนนี้ถูกดัดแปลงเป็นหอภารกิจ หอตรวจผล และหอแลกเปลี่ยนเรียบร้อย หอภารกิจให้นักพรตอิสระมารับภารกิจสงคราม หอตรวจผลไว้ตรวจสอบผลภารกิจและชำระบัญชีภารกิจ ส่วนหอแลกเปลี่ยนให้บริการแลกของวิเศษนานาชนิด

ของวิเศษในหอแลกเปลี่ยนดึงดูดนักพรตอิสระยิ่งนัก ในนั้นกระทั่งมีวิชาและคาถาให้แลกได้ด้วย หานหย่วนถึงกับเห็นว่าบนนั้นเขียนเงื่อนไขการแลกยาสร้างฐานเอาไว้ด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่าสำนักก็ให้ความสำคัญกับนักพรตอิสระกลุ่มนี้มากเช่นกัน

ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่อู๋เป่ากังจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว เรียกได้ว่าหานหย่วนแค่มานั่งเสวยผลสำเร็จที่คนอื่นปูทางไว้ให้

หลังหานหย่วนเข้าครองพื้นที่นี่ เขาก็สังเกตเห็นแล้วว่าด้านนอกมีนักพรตอิสระไม่น้อยมาชะโงกหน้าสอดส่อง คาดว่าพวกหูไวตาไวจำนวนมาก รู้กันแล้วว่าที่นี่มารับภารกิจได้

เขาเองก็ไม่รู้ว่าภารกิจจะส่งมาถึงเมื่อไร จึงจัดศิษย์เข้าประจำหน้าร้านทั้งสามแห่งทันที ให้ทำความคุ้นเคยกับขั้นตอนการดำเนินงาน

พร้อมกันนั้น เขาก็ขมวดคิ้วเมื่อพบว่าของสำเร็จรูปในหอแลกเปลี่ยน น้อยกว่าที่คิดไว้เสียอีก จำนวนมากเป็นวัตถุดิบหรือของกึ่งสำเร็จรูป แบบนี้ถ้านักพรตอิสระมาขอแลกเข้า ไม่ต้องพูดถึงขายหน้าสำนักหรอก แค่ถูกคนหัวเราะเยาะว่าทำงานไร้น้ำยา เขาก็ไม่ชอบแล้ว

ศิษย์หัวไวคนหนึ่งข้างๆ เอ่ยเสนอขึ้น "ท่านผู้อาวุโส จะไปเชิญเหล่าปรมาจารย์ศิลปะวิชาชีพสายนักพรตอิสระในตลาดมานั่งประจำการดีไหมขอรับ? ข้าได้ยินมาว่าฝั่งตะวันตกของตลาดยังมีนักหลอมศาสตราขั้นสองอยู่ท่านหนึ่งด้วย"

หานหย่วนมองเขาอย่างชื่นชม "ความคิดเจ้าเข้าท่า เจ้าไปเชิญพวกเขามาเลย ถ้าเชิญคนมาได้สำเร็จ ข้าบันทึกความชอบอันดับหนึ่งให้เจ้า!"

ศิษย์ผู้นั้นตาค้างทันที เขาแค่เสนอความเห็นแท้ๆ กลับกวาดงานเข้าตัวเสียได้ บนใบหน้าฉาบความขมขื่นขึ้นมาทันใด

หานหย่วนหัวเราะหึๆ ที่จริงเขาไม่ได้หวังผลหรอก เพราะอู๋เป่ากังกับพวกต้องเคยไปทาบทามมาก่อนแน่นอน ถ้าไม่ตอบรับอู๋เป่ากัง แล้วจะมาตอบรับคำเชิญของเขาได้ยังไง?

เขาลูบคาง ควักหนังสือเล่มหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของ ประมวลกระดาษยันต์ขั้นปฐพี นี่คือหนังสือประกอบฉากที่เขาหยิบมาใช้ตอนแกล้งทำเป็นนั่งอ่านหนังสือคราวก่อน แต่ภายหลังเขากลับค้นพบโดยบังเอิญว่า ตัวเองอ่านเนื้อหาบางส่วนเข้าใจเสียด้วย นั่นเป็นเพราะอักษรวิญญาณกับอักขระยันต์ มีความเชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่นยิ่ง