บทที่ 87 การมอบหมายภารกิจ

"ถึงแล้ว!"

กองกำลังสองสามพันคนขบวนหนึ่ง เดินทางมาถึงหนึ่งในตลาดที่อยู่ตะวันออกสุดของอาณาเขตสำนักเทพปฐพี ตลาดหยุนเซิง

ตรงประตูใหญ่ นักพรตสร้างฐานสามคนผู้กุมอำนาจในตลาด ออกมารอรับหน้าประตูด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตั้งนานแล้ว

เหล่านักพรตอิสระที่มุงดูอยู่รอบข้างต่างตื่นตะลึงกับขบวนทัพ พากันหันถามซ้ายขวาด้วยความฉงน "เกิดอะไรขึ้นรึ? ทำไมตลาดถึงมียอดฝีมือมากันเยอะขนาดนี้?"

"ได้ยินว่าสำนักเทพปฐพีเตรียมเปิดศึกกับสำนักหวินหยาง! คาดว่าอีกไม่นานตลาดคงประกาศภารกิจสงคราม เปิดรับนักพรตอิสระ"

"ฮือ มีเรื่องใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นเชียวรึ?"

นักพรตอิสระบางคนสีหน้ากังวล รีบรุดกลับถ้ำที่เช่าพักทันที เตรียมเก็บข้าวของออกจากดินแดนวุ่นวายแห่งนี้

ส่วนนักพรตอิสระบางคน กลับตื่นเต้นขึ้นมา สงครามแบบนี้แม้อันตราย แต่ก็เป็นโอกาสกอบโกยผลประโยชน์ก้อนโตเช่นกัน แต่ละคนจึงพากันถูมือเตรียมพร้อมอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ

ราคาเสบียงสินค้าในตลาดพุ่งขึ้นรับข่าวทันควัน ของที่เพิ่มกำลังรบอย่างโอสถ กระดาษยันต์ ศาสตราเวท ต่างปรับราคาขึ้นหนึ่งถึงสองส่วนกันถ้วนหน้า

ขณะนี้ ในห้องโถงใหญ่ใจกลางตลาด

นักพรตแกนทองสองคน นักพรตสร้างฐานสี่สิบคน บวกนักพรตสร้างฐานสามคนที่ประจำการในตลาดอยู่แต่เดิม รวมนักพรตสี่สิบห้าคนมาชุมนุมพร้อมหน้า ตรงกลางมีกระบะทรายจำลองขนาดมหึมา บนนั้นมีแผนที่ภูมิประเทศครอบคลุมรัศมีหนึ่งพันหลี่โดยรอบ

หานหย่วนยืนอยู่ในฝูงชน ดูธรรมดาไม่สะดุดตาแม้แต่น้อย เขาสังเกตแผนที่อย่างละเอียด จดจำรายละเอียดบนนั้นทีละจุด

ผู้อาวุโสอู๋เป่ากังผู้ประจำการตลาด คารวะสองคนแถวหน้าสุดของฝูงชนอย่างนอบน้อม "ท่านนักพรตเซวียนหลิน ท่านนักพรตเหรินอี้ ข้าคืออู๋เป่ากังแห่งยอดเขาเทียนสุ่ย ประจำการตลาดหยุนเซิง สองท่านนี้คือรองเจ้าตลาด ฉางอีหรันแห่งยอดเขาปรุงโอสถ กับฉางฮุยซิ่วแห่งยอดเขาจารลาย สองท่านนักพรตมีข้อสงสัยใด สอบถามเราสามคนได้ทุกเรื่องขอรับ"

ฉางอีหรันกับฉางฮุยซิ่วข้างๆ ก็รีบคารวะตามทันที

หานหย่วนมองนักพรตสร้างฐานสองคนนี้อย่างอยากรู้อยากเห็น ทั้งคู่แซ่ฉางเหมือนกัน น่าจะเป็นคนตระกูลฉางทั้งคู่

โจวเซวียนหลินโบกมือ "พิธีรีตองไม่ต้องก็ได้ ข้าคือผู้อาวุโสลำดับเจ็ดแห่งยอดเขากู่มู่ โจวเซวียนหลิน ข้างๆ นี้คือผู้อาวุโสลำดับเจ็ดแห่งยอดเขาอักษรวิญญาณ โจวเหรินอี้ ภารกิจที่เบื้องบนมอบให้พวกเรา คือยึดครองตลาดเกิงชุนของสำนักหวินหยางที่อยู่ใกล้เคียง รวมถึงเหมืองแร่ ป่าไม้ ประมง และกิจการต่างๆ โดยรอบ พร้อมกำจัดศัตรูทั้งของสำนักหวินหยางและกองกำลังบริวารให้สิ้น! ตอนนี้แนะนำสถานการณ์รอบๆ ให้พวกเราฟังหน่อย"

อู๋เป่ากังสีหน้าเคร่งเครียดขึ้น เขาชี้ไปยังตำแหน่งฝั่งซ้ายบนแผนที่ "ตรงนี้คือตลาดหยุนเซิงที่พวกเราอยู่ตอนนี้ กิจการรอบๆ ที่เป็นของพวกเรามีสิบเอ็ดแห่ง ประกอบด้วยเหมืองแร่หกแห่ง ที่นาสามแห่ง แหล่งประมงสองแห่ง"

หานหย่วนมองดูสักหน่อย ก็เห็นบริเวณใกล้ตลาดฝั่งซ้ายของแผนที่ภูมิประเทศ มีเขตสีเขียวกำกับอยู่สิบเอ็ดจุด บนนั้นมีข้อมูลกิจการอย่างละเอียด มีเหมืองหินวิญญาณคุณภาพต่ำขนาดกลาง มีนาวิญญาณขั้นหวงคุณภาพสูงขนาดใหญ่ มีบ่อเพาะเลี้ยงปลาวิญญาณขนาดกลาง

โจวเซวียนหลินขมวดคิ้ว "กิจการเหล่านี้ตอนนี้กำลังป้องกันเป็นยังไงบ้าง?"

"กิจการขนาดกลางและเล็กมีศิษย์กลั่นชี่ขั้นสูงสุดเฝ้า ส่วนกิจการขนาดใหญ่ขึ้นไปมีสร้างฐานเฝ้าขอรับ!" อู๋เป่ากังตอบทันที

"กำลังเฝ้าระดับนี้ต่ำเกินไป!" โจวเซวียนหลินส่ายหน้า

เขาหันไปมองแผนที่อีกฟากหนึ่ง

อู๋เป่ากังก็ชี้เขตสีแดงฝั่งขวาของแผนที่อธิบายต่อ "นี่คือตลาดเกิงชุน ก่อนหน้านี้มีสร้างฐานสองคนนั่งบัญชาการ ข้างเคียงมีกิจการรวมแปดแห่งเป็นของสำนักหวินหยาง ประกอบด้วยเหมืองแร่สี่แห่ง ที่นาสองแห่ง แหล่งประมงหนึ่งแห่ง กับแปลงป่าอีกหนึ่งแห่ง มาตรฐานการเฝ้าของฝ่ายนั้นเดิมก็พอๆ กับเรา แต่ช่วงนี้ทางโน้นก็มีความเคลื่อนไหวเช่นกันขอรับ"

โจวเซวียนหลินพยักหน้า หันไปมองโจวเหรินอี้ที่เงียบมานาน ถามว่า "เหรินอี้ ข้าว่าบุกตีตรงเข้ารังศัตรูเลย เล่นงานพวกมันให้ตั้งตัวไม่ทัน เจ้าว่ายังไง?"

หานหย่วนก็มองตามมาด้วย ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นผู้อาวุโสลำดับเจ็ดแห่งยอดเขาอักษรวิญญาณมาแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นไม่รู้ชื่อของผู้อาวุโสลำดับเจ็ดจริงๆ สองท่านนี้ชื่อแซ่โจวเหมือนกัน ดูท่าจะมีความเกี่ยวพันกันด้วย

โจวเหรินอี้สีหน้าสุขุมรอบคอบ "เซวียนหลิน พวกเราระมัดระวังไว้ก่อนดีกว่า นักพรตสำนักหวินหยางไม่ธรรมดาเลยนะ!"

เขานึกถึงความรู้สึกหมดหนทางตอนสู้กับจ้าวอวี้มู่คราวก่อน การกระทำจึงอดรอบคอบขึ้นไม่ได้ เขาเอ่ยขึ้น "พวกเราต้องสืบข่าวกรองฝ่ายตรงข้ามให้กระจ่างและบั่นทอนกำลังพวกมันก่อน ถึงค่อยบุกเต็มกำลังได้ เราแบ่งกำลังไปยังกิจการทั้งแปดแห่ง หาทางยึดครองมาทีละแห่ง ตัดทรัพยากรของพวกมัน บั่นทอนกำลังรบของพวกมัน หลังจากนั้นค่อยล้อมแล้วบดขยี้!"

โจวเซวียนหลินแปลกใจกับท่วงท่าสุขุมหนักแน่นของโจวเหรินอี้ แต่คิดดูแล้ว ก็เห็นด้วย "เจ้าพูดมีเหตุผล หากตอนนี้กรูกันบุกขึ้นไปทั้งดุ้น ไม่แน่อาจเข้ากับดักก็ได้"

โจวเหรินอี้มองทุกคนแล้วกล่าว "พวกเราต้องเตรียมพร้อมรับศึกยืดเยื้อ ที่นี่เป็นเพียงสมรภูมิเล็กแห่งหนึ่ง เราสิ้นเปลืองกำลังพลหลักมากไม่ได้ ในตลาดมีนักพรตอิสระ ตระกูลบำเพ็ญเซียน และกองกำลังเล็กๆ อยู่มากมาย เราใช้ทรัพยากรว่าจ้างคนพวกนี้ได้ ไม่ต้องไปคิดเรื่องความภักดีของพวกเขา ขอแค่ใช้พวกเขานำทางสำรวจเส้นทาง บั่นทอนกำลังสำนักหวินหยางได้ ก็เพียงพอแล้ว ทรัพยากรที่ใช้จ่ายไปพวกนั้น สำนักเบิกคืนให้ได้ส่วนหนึ่ง ที่เหลือตระกูลโจวของเราออกเอง! พวกเจ้าวางใจได้เลย!"

เหล่าผู้อาวุโสสร้างฐานรอบข้างสีหน้าผ่อนคลายลงไม่น้อย เช่นนี้แล้ว ความเสี่ยงต่อชีวิตของพวกเขาจะลดลงมากโข

โจวเซวียนหลินคิดดูครู่หนึ่ง พยักหน้า "ถ้าเช่นนั้น เหรินอี้ เจ้าคุมรับ ข้าคุมรุก ไม่มีปัญหานะ?"

โจวเหรินอี้กำชับ "เจ้าระวังตัวหน่อย อย่าบุ่มบ่าม"

"วางใจเถอะ" โจวเซวียนหลินตอบ

โจวเซวียนหลินหันถามเหล่านักพรตสร้างฐานในห้องโถงทันที "พวกเจ้ามีใครอยากอาสาเข้าหน่วยบุกโจมตีบ้าง?"

"ข้า!"

"ข้าก็เข้าร่วม!"

ไม่นาน ก็มีนักพรตสร้างฐานสิบกว่าคนก้าวออกมาอาสาเอง

โจวเซวียนหลินพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วมองพวกที่สีหน้าลังเลอีกหลายคน เขาจิ้มชื่อตรงๆ "โจวเหว่ย ... หลิวเทา พวกเจ้ายี่สิบห้าคนนำทีมของตัวเอง ติดตามข้าเข้าร่วมศึกบุกและรับ"

"ขอรับ!" ผู้อาวุโสสร้างฐานกว่าครึ่งต่างขานรับกันพร้อมเพรียง

ในหมู่คนเหล่านี้มีสิบกว่าคนที่อาสาออกมาเอง ที่เหลืออีกหลายคนคือพวกลังเลแล้วถูกโจวเซวียนหลินจิ้มชื่อ

โดยรวมแล้ว พวกเขาล้วนเต็มใจเข้าสู่แนวหน้าทั้งนั้น

โจวเซวียนหลินพานักพรตสร้างฐานยี่สิบห้าคนไปอีกฟาก ชี้แผนที่ภูมิประเทศจิ้มตรงนั้นชี้ตรงนี้ เริ่มจัดทัพวางกำลัง หารือเรื่องราวการบุกโจมตี

ส่วนสร้างฐานยี่สิบคนที่เหลือ ย่อมถูกจัดเข้างานป้องกันไปโดยปริยาย

โจวเหรินอี้ก้าวออกมาเอง กล่าวกับนักพรตสร้างฐานที่เหลือ "ทางโน้นต้องบุก แต่งานป้องกันทางเรานี่ก็ไม่ง่ายเหมือนกัน แนวหลังที่มั่นคงและการส่งกำลังทรัพยากรอย่างเพียงพอ ล้วนเป็นกุญแจสู่ชัยชนะ ดังนั้นงานของพวกเจ้าก็ไม่เบาเลย! กิจการทั้งสิบเอ็ดแห่งนี้ต้องมีนักพรตสร้างฐานไปประจำทุกแห่ง พวกเจ้าอยากเฝ้าจุดไหน มาแจ้งขอกับข้าได้เลย"

"ข้าขอคุ้มกันเหมืองหินวิญญาณตรงนี้!"

"ข้าเฝ้าทะเลสาบแหล่งประมงผืนนี้!"

"ตรงนี้ข้าจัดการเอง!"

ไม่นาน กิจการทั้งสิบเอ็ดแห่งก็มีนักพรตสร้างฐานลงชื่อรับเฝ้าครบถ้วน เช่นนี้แล้ว ก็เหลือนักพรตสร้างฐานอีกเก้าคนที่ยังไม่ถูกจัดสรร!

โจวเหรินอี้มองไปยังหลายคนที่เหลือ พูดว่า "แนวหลังต้องมีหน่วยลาดตระเวนเคลื่อนที่หนึ่งทีม ยามปกติตระเวนรอบตลาด รับประกันความปลอดภัยรอบนอกตลาด พร้อมหนุนกิจการทุกแห่งหรือเสริมแนวหน้าได้ทุกเมื่อ พวกเจ้าหลายคนจะเลือกยังไง?"

"ข้าเข้าหน่วยลาดตระเวนแล้วกัน!"

"ข้าด้วย!"

ภายใต้สายตาของโจวเหรินอี้ นักพรตสร้างฐานห้าคนที่ติดตามโจวเหรินอี้มา ก้าวออกแถวทีละคน ห้าคนนี้ล้วนคือผู้อาวุโสสร้างฐานแห่งยอดเขาอักษรวิญญาณ หน่วยเคลื่อนที่สำคัญยิ่งนัก เขาย่อมต้องใช้คนของตัวเอง

"อู๋เป่ากังพวกเจ้าสามคน ยังคงรับผิดชอบความปลอดภัยของตลาด รับประกันให้ตลาดดำเนินงานได้ในยามศึก!"

"ขอรับ!" อู๋เป่ากัง ฉางอีหรัน และฉางฮุยซิ่วสามคนขานรับ

โจวเหรินอี้พยักหน้าอย่างพอใจ คราวนี้ กำลังพลก็จัดสรรลงตัวเรียบร้อย ทว่าเขาเพิ่งสังเกตเห็นหานหย่วนที่ยืนอยู่ด้านข้างเอาตอนนี้ ถึงกับชะงักงัน ที่นี่ทำไมมีคนเกินมาหนึ่งคน?