บทที่ 90 ซัพพลายเออร์กระดาษยันต์หานหย่วน

วันที่สอง

ระหว่างการประดิษฐ์กระดาษยันต์ ทางฉางฮุยซิ่วก็โอนภารกิจชุดแรกส่งมาถึงแล้ว

หานหย่วนปลีกเวลาออกไปดูสักหน่อย พบว่าล้วนเป็นภารกิจเล็กๆ จำพวกสอดแนมสำรวจ ส่งกำลังบำรุง กระทั่งกวาดล้างสัตว์ป่ากับสัตว์ร้ายขั้นต่ำ ที่ความยากสูงมีไม่มากนัก

พร้อมกันนั้น ทางฉางฮุยซิ่วนอกจากมอบภารกิจมาแล้ว ยังกำกับความชอบทางทหารที่แนะนำมาให้ด้วย คาดว่าฉางฮุยซิ่วคงคิดว่าหานหย่วนไม่รู้วิธีประเมินจำนวนรางวัลของภารกิจ

เล่นเอาหานหย่วนเขินไม่ใช่น้อย เขาก็ทำตามคำแนะนำของฉางฮุยซิ่วไปโดยดี แจกจ่ายภารกิจทีละรายการให้ศิษย์สำนักในใต้สังกัด นำไปติดประกาศในหอภารกิจ

จากนั้นเขาก็เดินมาถึงหน้าหอภารกิจ

เหล่านักพรตอิสระทีละคนชะเง้อชะแง้มองมาทางนี้จากแดนไกล

หานหย่วนแผ่ลมปราณของนักพรตสร้างฐานขั้นต้นออกมา ประสานมือคารวะไปทั้งสี่ทิศ "ข้าแซ่หาน สำนักเทพปฐพีเปิดสงครามกับสำนักหวินหยาง กำลังคนขาดแคลน จึงขอเรียนเชิญสหายร่วมวิถีทุกท่านมาช่วยเหลือ ขอแค่ทำภารกิจสำเร็จ ก็รับรางวัลความชอบทางทหารทันที ความชอบทางทหารใช้แลกหินวิญญาณ โอสถ ศาสตราเวท กระดาษยันต์ วิชา และอื่นๆ ได้ กระทั่งหากความชอบของพวกท่านมากพอ ก็แลกยาสร้างฐานได้โดยตรง!"

"ยาสร้างฐานรึ?" คนจำนวนไม่น้อยอดร้องอุทานออกมาไม่ได้

ยาสร้างฐานคือของวิเศษที่เหล่านักพรตอิสระใฝ่ฝันถึงแม้ยามหลับ ตัวยาหลักของยาสร้างฐาน ปกติถูกเหล่ากองกำลังใหญ่ผูกขาดไว้หมด กว่าจะรวบรวมวัตถุดิบครบ ก็หานักปรุงโอสถฝีมือถึงมาปรุงให้ไม่ได้อีก แถมพื้นฐานของนักพรตอิสระส่วนใหญ่ค่อนข้างต่ำ ทะลุขั้นด้วยตัวเองไม่ไหว เช่นนี้แล้ว ยาสร้างฐานจึงกลายเป็นของดีที่ได้แต่มองแต่เอื้อมไม่ถึงของเหล่านักพรตอิสระ ตอนนี้พอได้ยินว่ามียาสร้างฐานให้แลก ย่อมพากันร้องอุทาน ใจเร่าร้อนกันถ้วนหน้า

หานหย่วนยิ้มน้อยๆ จริงดังคาด ยังต้องยาสร้างฐานถึงจะล่อใจคนได้ แต่ยาสร้างฐานน่ะไม่ได้มาง่ายๆ หรอกนะ

เขาชี้ไปด้านหลังแล้วกล่าว "ตรงนี้คือหอภารกิจ หอตรวจผล และหอแลกเปลี่ยน ตามลำดับ ไว้รับภารกิจ ส่งมอบภารกิจ และแลกของวิเศษ!"

"หวังว่าทุกท่านจะทำภารกิจสำเร็จลุล่วงโดยราบรื่น ได้รับค่าตอบแทนเป็นที่พอใจ!"

หานหย่วนประสานมือคารวะไปรอบทิศ จากนั้นร่างก็ถอยกลับไปด้านหลัง

เหล่านักพรตอิสระแดนไกลต่างสบตากันไปมาหลายรอบ

จากนั้นมีชายฉกรรจ์ร่างกำยำคนหนึ่งเดินออกจากฝูงชนเข้าไปในหอภารกิจเป็นคนแรก ไม่นานนัก เขาก็ถือม้วนสารภารกิจเดินออกมา

คราวนี้ เหล่านักพรตอิสระแตกตื่นกันทั้งฝูง รีบเหาะรุดมาจากแดนไกลทันที

ไม่ช้า หอภารกิจก็มีคนเข้าคิวแน่นขนัด

หานหย่วนหลบอยู่ด้านข้างรอสักพัก พอแน่ใจว่าหอภารกิจดำเนินงานราบรื่นดีแล้ว ก็หันกายจากไป

เขากลับไปประดิษฐ์กระดาษยันต์ต่ออีกครั้ง

เขาไม่จำเป็นต้องออกหน้าเอง ศิษย์เหล่านั้นก็จัดการเรื่องราวได้เรียบร้อย คุณภาพศิษย์สำนักเทพปฐพีน่ะไม่เลวเลย ที่ว่าระดับแตงเบี้ยวพุทราร้าว ก็ต้องดูว่าเทียบกับใคร หากเทียบกับนักพรตอิสระแล้ว พวกเขาคือหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ

หานหย่วนฝึกปรือไปอย่างสบายอารมณ์อีกครึ่งวัน

ตอนนี้เอง มีคนรีบรุดมาถึงนอกห้องของหานหย่วน เกาหูเกาหัววนไปวนมาอยู่กับที่

หานหย่วนเงยหน้าขึ้น เอ่ยว่า "เข้ามาเถอะ!"

นักพรตหญิงผู้หนึ่งค่อยๆ เปิดประตูเบาๆ ทันที สีหน้าร้อนรนมองมาที่หานหย่วน พูดราวกับมาขอความช่วยเหลือ "ท่านผู้อาวุโสหาน ของสำเร็จรูปในคลังของเราใกล้หมดเกลี้ยงแล้วเจ้าค่ะ!"

"เร็วขนาดนี้เลยรึ?" หานหย่วนประหลาดใจมาก

นักพรตหญิงพยักหน้าหงึกๆ "เพราะภารกิจเล็กๆ จำนวนมากใช้เวลาไม่นานก็ทำสำเร็จ แต่ละคนเลยสะสมความชอบทางทหารได้ไม่น้อยแล้วมาแลกของกับเรา พวกโอสถกับศาสตราเวทยังพอไหว ราคาค่อนข้างสูง พวกเขาแลกกันอย่างระมัดระวัง แต่กระดาษยันต์ราคาค่อนข้างต่ำ แถมเป็นของใช้แล้วหมดไป เลยถูกแลกถี่ยิบ หมดเร็วเป็นพิเศษ ตอนนี้แทบจะเกลี้ยงก้นคลังแล้วเจ้าค่ะ!"

"เจ้ารอเดี๋ยวก่อน"

หานหย่วนชำเลืองมองกองกระดาษยันต์ปึกหนึ่งข้างโต๊ะตัวเอง แล้วหยิบป้ายอาญาออกมา ติดต่อไปหาฉางอีหรัน

การสื่อสารเชื่อมติดอย่างรวดเร็ว

หานหย่วนถาม "ข้าหานมู่ชิน ขอถามหน่อยขอรับ ท่านพี่หญิงฉาง ทางท่านมีกระดาษยันต์ในคลังบ้างไหม?"

เสียงขอโทษขอโพยของฉางอีหรันดังผ่านป้ายอาญามา "ขออภัยเจ้าค่ะ น้องหาน คลังกระดาษยันต์ทางนี้ตึงมือมาก คงโอนของสำเร็จรูปไปให้ไม่ได้ แต่วัตถุดิบสำหรับประดิษฐ์กระดาษยันต์มีไม่น้อยเลย ข้าจะจัดคนส่งไปให้ทันทีเจ้าค่ะ"

หานหย่วนถอนหายใจ พูดว่า "แต่ว่า นักประดิษฐ์ยันต์ทางเราไม่พอนะขอรับ!"

"ทางข้าก็หมดปัญญาเหมือนกันเจ้าค่ะ!" ฉางอีหรันหัวเราะขื่น

"เอางี้ ข้าจะกระจายงานประดิษฐ์กระดาษยันต์ออกไปส่วนหนึ่ง แล้วรับซื้อของสำเร็จรูปคืนในราคาแปดส่วนสิบของราคาตลาดเดิม ท่านว่ายังไง?" หานหย่วนพูด

"อ้า? ตอนนี้ราคากระดาษยันต์ในตลาดขึ้นไปเกินสามส่วนสิบแล้วนะเจ้าคะ ถ้ารับซื้อที่แปดส่วนสิบของราคาเดิม อาจเก็บกระดาษยันต์คืนมาได้ยากมากเลยนะเจ้าคะ!" ฉางอีหรันท้วง

"ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ข้าจัดการเอง รับประกันว่าจะรับซื้อกระดาษยันต์คุณภาพสูงคืนที่ราคาแปดส่วนสิบของราคาเดิมให้ได้ แต่วัตถุดิบที่เราจัดหาให้ ก็ห้ามขึ้นราคาด้วยเหมือนกัน" หานหย่วนพูด

"ข้อนี้ไม่มีปัญหาเจ้าค่ะ ยอดเขาสัตว์วิญญาณมีวัสดุจากสัตว์ร้ายเก็บสะสมไว้ทุกปี ตอบสนองความต้องการประดิษฐ์กระดาษยันต์ได้แน่นอนเจ้าค่ะ!" ฉางอีหรันพูดอย่างมั่นใจ

หานหย่วนได้ยินแล้ว ก็ถึงบางอ้อ

สำนักเทพปฐพีมียอดเขาพืชวิญญาณ ยอดเขาสัตว์วิญญาณ ยอดเขาวัสดุวิญญาณ สามยอดเขานี้มีไว้เตรียมวัตถุดิบสำหรับปรุงโอสถ ประดิษฐ์ยันต์ และหลอมศาสตราโดยเฉพาะ ปริมาณในคลังย่อมมหาศาลแน่นอน

"งั้นก็ใช้ได้! ท่านส่งวัตถุดิบมาให้ชุดหนึ่งก่อนเลยขอรับ!" หานหย่วนพูด

"ได้เจ้าค่ะ ท่านส่งศิษย์มาประสานงานรับของก็พอ!" ฉางอีหรันตอบ

หานหย่วนตัดการสื่อสาร หันมองนักพรตหญิงที่ยืนรออยู่ข้างๆ ถามว่า "เจ้าชื่ออะไร?"

"ฉาง ฉางอี้ซินเจ้าค่ะ!" นักพรตหญิงตอบเสียงอ่อย

หานหย่วนได้ยินแล้วก็ร้องอ๋อ "เจ้าก็เป็นคนตระกูลฉางด้วยรึ? เอางี้ ต่อจากนี้เจ้ารับผิดชอบประสานงานเรื่องวัตถุดิบกับทางผู้อาวุโสอีหรันนะ!"

"เจ้าค่ะ! อี้ซินรับคำสั่ง!" นักพรตหญิงรีบพยักหน้า แล้วถามต่อด้วยความคาดหวัง "ท่านผู้อาวุโส แล้วเรื่องของสำเร็จรูปล่ะเจ้าคะ..."

หานหย่วนชี้ไปยังกระดาษปึกหนึ่งด้านข้าง พูดว่า "นี่คือกระดาษยันต์ที่ข้าไปเสาะหามาได้ เจ้าเอาไปลงทะเบียนเถอะ คิดแลกเป็นหินวิญญาณตามราคารับซื้อแปดส่วนสิบของราคาตลาดเดิม จากนั้นใช้หินวิญญาณพวกนี้ แลกวัตถุดิบทำกระดาษยันต์ส่งมาให้ข้าชุดหนึ่ง อืม เอาหมึกยันต์กับกระดาษยันต์เปล่าขั้นหวงคุณภาพกลางขึ้นไป แล้วช่วยแลกพู่กันยันต์ขั้นสองคุณภาพต่ำหนึ่งด้าม กับจานฝนหมึกยันต์ขั้นสองคุณภาพต่ำอีกหนึ่งแท่นด้วย"

ฉางอี้ซินกะพริบตาปริบๆ มองพู่กันยันต์หมึกยังไม่แห้งในมือหานหย่วนที จากนั้นมองกระดาษยันต์ที่เพิ่งประดิษฐ์สำเร็จบนโต๊ะอีกที นางก็อดฉงนไม่ได้ "ท่านผู้อาวุโส กระดาษยันต์พวกนี้ท่านประดิษฐ์เองทั้งหมดใช่ไหมเจ้าคะ? ท่านเดินเรื่องผ่านช่องทางภายในก็ได้นี่เจ้าคะ ได้ค่าตอบแทนเหมือนกัน แถมยังได้แต้มคุณูปการของสำนักด้วย ทำไมถึงบอกว่าใช้วิธีจ้างคนนอกทำล่ะเจ้าคะ?"

หานหย่วนยิ้มน้อยๆ อธิบายว่า "ทำแบบนี้ หากวันหน้ากระดาษยันต์ฝีมือข้าดังขึ้นมา ศัตรูจะหาตัวข้าไม่เจอในทันที พวกมันจะนึกว่าเป็นนักพรตอิสระสักคนในตลาด รอถึงตอนพวกมันลงมือจริง ข้าก็จะรู้ตัวระแคะระคายได้ก่อน อันตรายถูกคั่นไว้หนึ่งชั้น มีพื้นที่กันชนให้หายใจ เจ้าเข้าใจหรือยัง?"

ฉางอี้ซินกะพริบตาปริบๆ ดวงตากลมโตฉายแววพิกลออกมาแวบหนึ่ง ท่านผู้อาวุโสคนนี้ เป็นโรคหวาดระแวงว่าจะถูกปองร้ายหรือเปล่านะ ใครที่ไหนจะว่างมาลงมือกับเจ้าหน้าที่ส่งกำลังบำรุงที่นั่งทำกระดาษยันต์กันเล่า?

แถมท่านผู้อาวุโสคนนี้มั่นใจในกระดาษยันต์ของตัวเองเกินไปแล้วหรือเปล่า?

หานหย่วนกระแอมหนึ่งที พูดว่า "ระวังรักษาความลับด้วย อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร ทำงานให้ข้า ผลตอบแทนภายหลังขาดเจ้าไม่ได้แน่!"

เขาขายฝันให้ฉางอี้ซินกินไปตามอัธยาศัยหนึ่งก้อน

ฉางอี้ซินแม้จะรู้สึกว่าท่านผู้อาวุโสคนนี้ดูไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไร แต่กับผลตอบแทนที่ว่านั่น ก็อดคาดหวังขึ้นมาหน่อยๆ ไม่ได้

นางถือถุงเก็บของใบหนึ่งออกจากห้องของหานหย่วนไป กวาดกระดาษยันต์ที่หานหย่วนประดิษฐ์มาหนึ่งวันครึ่งไปจนเกลี้ยง รวมแล้วราวสี่หมื่นใบ เพียงพอให้หอแลกเปลี่ยนใช้งานได้สบาย