บทที่ 91 ทีมนักพรตอิสระสุดธรรมดาไม่สะดุดตา

หน้าประตูตลาดหยุนเซิง

ทีมนักพรตอิสระขั้นกลั่นชี่ขั้นต้นสามคนทีมหนึ่ง ฝีเท้ารีบร้อนรุดกลับมาถึงตลาด

"หยุดก่อน ตรวจสอบตัวตนหน่อย"

จากหน่วยนักพรตสำนักเทพปฐพีตรงหน้าประตู มีนักพรตชายคนหนึ่งเดินออกมา พูดกับสามคนด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

หัวหน้าทีมนักพรตอิสระ กวานอวี๋ชี รีบหยิบป้ายอาญาประจำตัวออกมา ยิ้มประจบ "ป้ายอาญาของข้าอยู่นี่ขอรับ"

"ของข้าอยู่นี่!" อีกสองคนที่เหลือก็รีบหยิบป้ายอาญาออกมาเช่นกัน

นักพรตชายใช้ศาสตราเวทตรวจสอบป้ายอาญากับลมปราณประจำตัวของทั้งสามคนรอบหนึ่ง แล้วพยักหน้า "เรียบร้อย พวกเจ้าเข้าไปได้!"

ทั้งสามต่างอดถอนหายใจโล่งอกไม่ได้

พอเดินเข้าตลาดมาแล้ว หวางฉงปาเพื่อนร่วมทีมก็หัวเราะ "พี่ชี ในที่สุดก็ทำภารกิจสำเร็จเสียที!"

จ้าวจิ่วเพื่อนร่วมทีมอีกคนข้างๆ เร่งรัด "รีบหน่อยเถอะ ข้าได้ยินเพื่อนบอกมาว่า ตอนนี้ของดีที่หอแลกเปลี่ยนขาดตลาด ช้าไปจะไม่เหลือของดีให้แลกแล้วนะ!"

กวานอวี๋ชีโบกมือ "ไม่ต้องห่วง สำนักเทพปฐพีบ้านใหญ่ทรัพย์หนา จะขาดรางวัลของพวกเราได้ยังไง อย่างมากก็แค่ของหมดชั่วคราวเท่านั้น ขอแค่ความชอบทางทหารอยู่ในมือ จะกลัวอะไร อย่างแย่ก็แลกเป็นหินวิญญาณตรงๆ ไปเลย"

จ้าวจิ่วยิ้มขื่น "พี่ชี รอบหน้าพอพวกเราออกนอกตลาด อาจเจอศัตรูหรือพวกปล้นสะดมได้ทุกเมื่อ ต้องรีบเติมกระดาษยันต์กับโอสถให้เร็วที่สุดเท่านั้น ถึงจะรับประกันความปลอดภัยได้นะ!"

"นั่นก็จริง รีบไปกันเถอะ" กวานอวี๋ชีพยักหน้า

สามคนมาถึงทางเหนือของตลาดอย่างรวดเร็ว มาถึงหน้าอาคารสามคูหาที่เชื่อมติดกัน มองเห็นผู้คนเดินเข้าออกไม่ขาดสาย

ทั้งสามเดินเข้าหอตรวจผลตรงกลาง ต่อแถวเข้าคิว ไม่นานก็ถึงคิวพวกเขา หลังผ่านการยื่นเรื่องและตรวจสอบ ก็ยืนยันผลการทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัลความชอบทางทหาร

"รวมทั้งหมดสามร้อยความชอบ! พวกเจ้าตรวจนับดูด้วย" ศิษย์สำนักเทพปฐพีเตือน

"ถูกต้อง ไม่ผิด สามร้อยพอดี!"

กวานอวี๋ชีสามคนหน้าตาเบิกบาน ภารกิจเดียว ได้ตั้งสามร้อยความชอบเชียวนะ!

หนึ่งความชอบเท่ากับหินวิญญาณหนึ่งก้อน สามร้อยความชอบไม่ใช่จำนวนเล็กๆ เลย ปกติรายได้ทั้งเดือนของพวกเขาก็ราวๆ นี้ แถมยังต้องหักต้นทุนอีก เหลือจริงไม่เท่าไร

ตอนนี้แค่ครึ่งวันก็ทำเงินได้สามร้อยหินวิญญาณ ย่อมดีอกดีใจเป็นธรรมดา

สามคนสบตากัน ต่างฮึกเหิมกันถ้วนหน้า

"ภารกิจสงครามรางวัลงามจริงๆ ด้วย! พี่ชี เรารับภารกิจต่อกันเลยเถอะ!" หวางฉงปาพูดอย่างตื่นเต้น

กวานอวี๋ชีตั้งสติแล้วพูด "อย่าเพิ่งรีบรับภารกิจ ไปหอแลกเปลี่ยนซื้อของวิเศษเสริมกำลังรบกันก่อน แล้วค่อยไปรับภารกิจ!"

จ้าวจิ่วเห็นด้วย "พี่ชีหลักแหลมจริงๆ"

ดังนั้นสามคนจึงมาถึงหอแลกเปลี่ยน

เพิ่งมาถึงที่นี่ พวกเขาก็ได้ยินเสียงพูดคุยดังเป็นระยะจากแถวที่ต่อคิวกันอยู่

"หอแลกเปลี่ยนถึงกับของขาดสต๊อก กระดาษยันต์โดนแลกไปเกลี้ยง เมื่อกี้ไม่รู้ไปขนของชุดใหม่มาจากไหน ชื่อนักประดิษฐ์ยันต์ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยสักนิด แถมยังไม่ใช่ฝีมือศิษย์สำนักเทพปฐพีอีก ใครจะกล้าเอาล่ะ?"

"กระดาษยันต์ของสำนักเทพปฐพีข้ายอมรับนะ แต่ยันต์ชุดใหม่พวกนี้ได้ยินว่าไปจ้างนักพรตในตลาดทำ เฮ้อ ตัวข้าก็เป็นนักพรตอิสระคนหนึ่ง ไม่ควรนินทาพวกเดียวกันเองหรอก แต่นักประดิษฐ์ยันต์ในหมู่นักพรตอิสระเป็นของระดับไหน ข้าจะไม่รู้ได้ยังไง ล้วนเป็นพวกครูพักลักจำทั้งนั้น คุณภาพน่าเป็นห่วงนัก"

"แถมมีแต่ยันต์ขั้นหวงคุณภาพต่ำทั้งนั้น คุณภาพกลางสักใบก็ไม่มี หมดอารมณ์!"

"รอไปก่อนเถอะ ได้ยินว่าในเรือนข้างหลัง ศิษย์สำนักเทพปฐพีเร่งงานกันหามรุ่งหามค่ำอยู่ อีกสักพักก็มีของใหม่ขึ้นชั้นแล้ว"

"ไว้ค่อยมาแลกทีหลังแล้วกัน ยังไงในมือก็พอมีของเหลืออยู่บ้าง!"

สามคนฟังบทสนทนาแล้ว ต่างมองหน้ากันเลิกลั่ก

ไม่นานก็ถึงคิวพวกเขาเข้าแลกของ

สามร้อยความชอบ สำหรับนักพรตกลั่นชี่ขั้นต้นถือว่าไม่น้อยแล้ว

กวานอวี๋ชีไล่ดูรายการแลกเปลี่ยน ไม่นานก็เลือกยารวมชี่สำหรับเพิ่มพลังบำเพ็ญมาหนึ่งขวด ข้างนอกตอนนี้ขวดละร้อยสามสิบหินวิญญาณแล้ว แต่แลกที่หอแลกเปลี่ยนกลับยังอยู่ที่ร้อยความชอบ แถมคุณภาพโอสถของสำนักเทพปฐพียังดีกว่าของข้างนอกมากโข คุ้มค่าเงินจริงๆ!

จากนั้นเขาเลือกยาฟื้นฟูพลังวิญญาณ ยาถอนพิษ ยาสมานแผลเพิ่มอีก รวมกันแล้วก็ใช้ไปแค่ร้อยความชอบ

เหลืออีกร้อยความชอบ แลกวิชาก็ไม่ถึง แลกศาสตราเวทก็ไม่พอ สายตากวานอวี๋ชีก็อดเหลือบไปยังโซนกระดาษยันต์ไม่ได้

ศิษย์สำนักเทพปฐพีหลังเคาน์เตอร์ชี้ไปยังกระดาษยันต์ละลานตาด้านข้างในจังหวะนี้ "ยันต์เหล่านี้ผ่านมาตรฐานคุณภาพทั้งหมด พวกท่านวางใจซื้อได้เลย!"

กวานอวี๋ชีมองกระดาษยันต์ที่ประทับตราต้นซิ่งเหล่านั้น บนใบหน้าฉายแววลังเล

"พี่ชี ยันต์พวกนี้เลิกคิดเถอะ!" หวางฉงปาส่ายหน้า

จ้าวจิ่วข้างๆ ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "พี่ชี ข้าว่ายังไงก็ควรสำรองยันต์ไว้สักหน่อยดีกว่า แม้คุณภาพยันต์พวกนี้จะบอกยาก แต่มีย่อมดีกว่าไม่มี! ตอนนี้เวลาบีบคั้น ภารกิจง่ายๆ อีกเดี๋ยวก็ถูกรับไปหมดแล้วนะ"

กวานอวี๋ชีลังเลใจขึ้นมา

ตอนนี้คนที่ต่อแถวข้างหลังเร่งเสียงมา "พวกเจ้าคิดอะไรกันอยู่ จะแลกก็แลก ไม่แลกก็ไป อย่ามายึดหลุมส้วมแล้วไม่ยอมถ่าย!"

นักพรตที่ต่อแถวข้างหลังพลังบำเพ็ญสูงกว่าพวกเขามากโข กวานอวี๋ชีย่อมไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว จึงกัดฟันพูด "ยันต์ลมกรด ยันต์เพลิงกล้า ยันต์หลาวน้ำแข็ง ยันต์ห่าเกาทัณฑ์ ยันต์กำแพงดิน ยันต์วัชระน้อย พวกนี้เอาอย่างละสามใบ!"

"ได้ รวมสิบแปดใบ เก้าสิบความชอบ!" ศิษย์สำนักเทพปฐพีพูด

"อืม เพิ่มยันต์สมานแผลอีกสองใบ!"

"ได้ รวมหนึ่งร้อยความชอบพอดี!"

"เชิญรับไป!"

จบการแลกเปลี่ยน ยันต์ขั้นหวงคุณภาพต่ำรวมยี่สิบใบ มาอยู่ในมือกวานอวี๋ชี

สามคนออกจากหอแลกเปลี่ยนแล้ว กวานอวี๋ชีก็แบ่งยันต์ให้

"แต่ละคนถือไว้คนละชุด ถึงเวลาต้องใช้ก็ใช้ อย่ากลัวเปลือง" กวานอวี๋ชีเอ่ย

"พี่ชี ยาสมานแผลนั่นพี่เก็บไว้ใช้เถอะ ข้าใช้ยันต์สมานแผลก็พอแล้ว!" หวางฉงปาอาสาเอง

"ใช่ พี่ชี ยันต์สมานแผลยกให้พวกข้าเถอะ!" จ้าวจิ่วพูด

"พวกเจ้านี่... ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกน่า!" กวานอวี๋ชีส่ายหน้าหัวเราะ "ไม่เป็นไร ถึงเวลาใครบาดเจ็บยาก็ให้คนนั้นใช้ พวกเรายังจะมาแบ่งอะไรกันอีก!"

เห็นได้ชัดว่า ทั้งสามคนเหมารวมกันไปแล้วว่ายันต์สมานแผลสองใบนั่นผลคงงั้นๆ

สามคนรีบกลับที่พักของตัวเองก่อน นั่งย่อยสลายโอสถที่เพิ่งซื้อมา

หนึ่งยามให้หลัง

"คุณภาพยานี่สูงเกินไปแล้ว พิษโอสถมีแค่นิดเดียวเอง!" หวางฉงปาดีใจจนเนื้อเต้น "ยาที่ข้าเคยกินก่อนหน้านี้ ต้องใช้เวลาหลอมสลายพิษโอสถถึงครึ่งเดือน เม็ดนี้ข้าว่าแค่สามวันก็เอาอยู่แล้ว!"

กวานอวี๋ชีก็ทึ่งไม่แพ้กัน "สมเป็นของจากสำนักใหญ่จริงๆ คุณภาพสูงลิบลิ่ว"

จ้าวจิ่วเริ่มเสียดายขึ้นมาในตอนนี้ "มิน่านักพรตพวกนั้นถึงไม่อยากซื้อยันต์ชุดใหม่ ที่แท้ของของสำนักเทพปฐพีคุณภาพสูงขนาดนี้นี่เอง! รู้งี้พวกเราก็รอด้วยดีกว่า"

กวานอวี๋ชีตบบ่าเขา "ก็อย่างที่เจ้าว่านั่นแหละ พวกเราต้องรีบเร่งทำภารกิจ ยันต์ยังไงก็ต้องซื้อ ไม่ว่าคุณภาพจะเป็นยังไง ที่ควรจ่ายก็ต้องจ่าย พวกเราไม่มีของเหลือติดตัวแล้วด้วย!"

"เฮ้อ งั้นก็น่าเสียดายจริงๆ" จ้าวจิ่วพูดอย่างเสียดาย

"เอาล่ะ พวกเราไปทำภารกิจกันเถอะ!"

"ได้!"

สามคนกลับไปยังหอภารกิจ รับภารกิจง่ายๆ มาอีกหนึ่งรายการ แล้วรีบรุดออกจากตลาดไป