บทที่ 97 รู้แจ้งวิชาประดิษฐ์ยันต์ ลูกเต๋าสุ่มทวีคูณ

ในตลาดเกิงชุน

เจิ้งเหลียงจินผู้อาวุโสสร้างฐานของสำนักหวินหยาง ผู้รับผิดชอบการจัดการภารกิจนักพรตอิสระ กำลังตรวจดูผลการทำภารกิจช่วงหลายวันมานี้ คิ้วผูกขมวดแน่น

ศิษย์เบื้องล่างก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขา

"อัตราการทำภารกิจสำเร็จมีแค่หกส่วนสิบ เกิดอะไรขึ้น?"

"ศิษย์ ศิษย์เพิ่งสอบถามนักพรตอิสระบางคนมา พวกเขาบอกว่าในมือนักพรตอิสระของตลาดหยุนเซิง มีกระดาษยันต์อานุภาพมหาศาลเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย จำนวนก็มากเอาเรื่อง ฝั่งนักพรตอิสระของเราเลยเสียเปรียบไปเยอะขอรับ"

"กระดาษยันต์รึ? ยันต์ในหอความชอบทางทหารไม่พอรึ?"

"ไม่พอจริงๆ ขอรับ เพราะต้องรับประกันความต้องการในการรบของศิษย์ในสำนักเราก่อน ยันต์สำเร็จรูปที่แบ่งมาให้จึงน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นวัตถุดิบ ข้าไปหานักประดิษฐ์ยันต์ในตลาดมาช่วยทำ ก็ได้แค่พอถูไถให้หอความชอบทางทหารเดินเครื่องต่อได้เท่านั้นขอรับ"

เจิ้งเหลียงจินนวดหว่างคิ้ว "สถานการณ์แบบนี้ ข้าคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว แต่ทางฝั่งสำนักเทพปฐพีไม่เหมือนกันรึยังไง?"

"ดูเหมือนทางสำนักเทพปฐพีก็ขาดยันต์เช่นกัน แต่พวกเขาเชิญปรมาจารย์ซิ่งคนหนึ่งมาประดิษฐ์ยันต์ ปรมาจารย์ซิ่งคนนั้นมียันต์ในคลังมากมายมหาศาล นำออกมาถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นใบ แม้จะเป็นยันต์ขั้นต่ำทั้งหมด แต่คุณภาพดีทุกใบ ถึงได้ตอบสนองความต้องการแลกเปลี่ยนของนักพรตอิสระได้ขอรับ!"

สีหน้าเจิ้งเหลียงจินอึมครึมขึ้นมาทันที ยันต์หนึ่งแสนใบ จะว่ามากก็ไม่มาก คลังของศิษย์ในสำนักมีเกินหนึ่งล้านใบไม่ใช่น้อย แต่จะว่าน้อยก็ไม่น้อย ชั่วขณะหนึ่ง จะให้ควักออกมาก็ยากอยู่

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "ข้าจะไปถามทางท่านนักพรตดู เจ้าไปปลอบขวัญอารมณ์ทางฝั่งนักพรตอิสระหน่อย"

"ขอรับ!"

เจิ้งเหลียงจินมาถึงใจกลางตลาด ขอเข้าพบท่านนักพรตแกนทอง

เพราะเป็นช่วงเวลาพิเศษ เขาจึงได้พบนักพรตแกนทองจ้าวฉีเจินอย่างรวดเร็ว!

"ท่านนักพรต ข้าเหลียงจิน มีเรื่องด่วนมารายงานขอรับ!"

"ว่ามา" จ้าวฉีเจินพูด

"ท่านนักพรต ทางฝั่งนักพรตอิสระ สูญเสียหนักมาก เพราะขาดยันต์สำเร็จรูป ตอนปะทะกับนักพรตอิสระฝั่งตลาดหยุนเซิงจึงตกเป็นรอง หากเป็นเช่นนี้ต่อไป นักพรตอิสระอาจจะไม่รับภารกิจของเราอีกขอรับ!" เจิ้งเหลียงจินพูดอย่างหนักแน่น

สีหน้าจ้าวฉีเจินชะงัก ญาณจิตกวาดไปทางหอนักพรตอิสระทันที ตรวจดูบทสนทนาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของนักพรตอิสระ ฟังอยู่พักหนึ่ง คิ้วก็ค่อยๆ ขมวดขึ้น

"ยันต์ซิ่ง? ปรมาจารย์ซิ่ง? นี่คือคนแบบไหนกัน?" จ้าวฉีเจินฉงน

"น่าจะเป็นนักประดิษฐ์ยันต์สายนักพรตอิสระ แต่ฝีมือประดิษฐ์ยันต์ไม่อ่อนเลย ก่อนหน้านี้คงสะสมของในคลังไว้เยอะ ตอนนี้ขายรวดเดียวให้สำนักเทพปฐพีทั้งหมด" เจิ้งเหลียงจินก็พูดอย่างกลุ้มใจ "นักพรตอิสระคนนี้ทำไมไม่มาหาฝั่งเราล่ะ?"

จ้าวฉีเจินเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "ของในคลังเขาปล่อยออกไปแล้ว มาพูดถึงคนคนนี้ก็ไม่มีความหมายอีก ข้าเข้าใจที่เจ้าจะสื่อ ฝั่งนักพรตอิสระทอดทิ้งไม่ได้ แม้ฝีมือพวกเขาโดยทั่วไปจะไม่สูง แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของกำลังสงครามเช่นกัน ข้าจะเจียดยันต์สองแสนใบจากเสบียงในสำนักให้ทางเจ้า เจ้าพอจะคุมสถานการณ์ฝั่งนักพรตอิสระให้อยู่ได้หรือไม่?"

เจิ้งเหลียงจินเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังทันที "ศิษย์จะทำงานให้สำเร็จแน่นอนขอรับ"

จากนั้นเขาก็ลังเล "ดึงยันต์จากทางฝั่งในสำนักมา จะกระทบสมรภูมิแนวหน้าหรือไม่ขอรับ?"

"กระทบบ้างนิดหน่อย แต่ไม่มากนัก สำนักตันเสียจับมือกับเรา ยันต์ก็ยังนับว่าเหลือเฟืออยู่" จ้าวฉีเจินโบกมือ "แต่เจ้าก็ต้องหาวิธีเติมยันต์ส่วนที่ตามมาให้ครบด้วยล่ะ"

"เข้าใจแล้วขอรับ!"

เจิ้งเหลียงจินถอนหายใจโล่งอกครั้งใหญ่ มียันต์ชุดนี้แล้ว อย่างน้อยฝั่งนักพรตอิสระก็คุมให้นิ่งลงได้บ้าง

อีกฟากหนึ่ง

หานหย่วนวาดเส้นสุดท้ายเสร็จลงในที่สุด มาถึงตรงนี้ เขาก็ประดิษฐ์ยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงหมื่นกว่าชนิดในประมวลกระดาษยันต์ ครบทีละชนิด ชนิดละสามถึงหกรอบ จดจำขึ้นใจจนคล่องแคล่วเรียบร้อยทั้งหมด

เขาหลับตาลง หวนนึกถึงความรู้แจ้งทีละเล็กละน้อยจากการฝึกยันต์ช่วงเวลานี้ ในใจมีความกระจ่างแจ้งสายหนึ่งค่อยๆ ผุดขึ้น ความเชี่ยวชาญของเขาที่มีต่อยันต์ขั้นหวง ไปถึงระดับสูงลิ่วแล้ว ตอนนี้หยิบยันต์ขั้นหวงหน้าแปลกใบไหนมาให้เขาประดิษฐ์ เขาก็ปาดพู่กันรวดเดียวเสร็จได้ทันที เขารู้สึกว่าตัวเองเรียกตัวเองว่าปรมาจารย์ยันต์ขั้นหวงได้แล้ว!

ขณะที่เขาลืมตาขึ้นอย่างพอใจพอดี ก็เห็นลูกเต๋าลูกหนึ่งที่ไม่ได้คาดคิด หมุนติ้วอยู่กลางอากาศ!

ลูกเต๋าลูกนี้ดูเหมือนจะหมุนมาได้พักใหญ่แล้ว พอเขามองไป ลูกเต๋าก็หยุดนิ่ง ตัวเลขขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กปรากฏขึ้น — "10"

【ตัวคูณเสริมพลังแบบสุ่ม: 10】

【ผลรู้แจ้งประสบการณ์ประดิษฐ์ยันต์เพิ่มขึ้น *10】

ความรู้แจ้งที่ท่วมท้นกว่าเดิมหลายเท่า หลั่งไหลขึ้นมาในใจ

เมื่อครู่ตอนหวนทบทวนประสบการณ์ประดิษฐ์ยันต์ หลายอย่างที่จริงยังไม่กระจ่างต้นสายปลายเหตุ ความรู้แจ้งหลายอย่างก็คลุมเครือคล้ายจริงคล้ายไม่จริง หลายอย่างยังเป็นแค่ประกายความคิดที่วาบผ่านไป ไม่เป็นระบบ

แต่วินาทีนี้ ความรู้แจ้งการประดิษฐ์ยันต์ที่ชัดเจนกว่าเดิมหลายเท่า ทยอยเข้าสู่ห้วงสมองของเขาเป็นหมวดหมู่ ความเข้าใจของเขาในวิชาประดิษฐ์ยันต์ ก้าวเข้าสู่ขั้นเจนจัดลึกซึ้งในชั่วพริบตา ความเชี่ยวชาญต่อยันต์ขั้นหวง ยิ่งไปถึงระดับวิจิตรพิสดารเหนือสามัญ!

ผ่านไปนานโข

ดวงตาทั้งคู่ของหานหย่วนกลับมากระจ่างใส

เขาหันมองยันต์ใบหนึ่งบนโต๊ะอีกครั้ง ก็พบจุดบกพร่องมากมายในทันที เขากระทั่งมองเห็นว่าตรงรอยต่อหักโค้งบางจุด มีข้อบกพร่องชัดเจน

แม้ยันต์ขั้นหวงใบนี้ ในสายตาคนอื่น จะเป็นยันต์ชั้นเลิศไปแล้ว แต่สำหรับเขาในตอนนี้ พูดได้แค่ว่าทนดูแทบไม่ได้

ยันต์ขั้นหวง ในสายตาของเขา ถูกชำแหละวิเคราะห์ไปแล้วเก้าส่วนเก้า

เมื่อก่อนเขาเรียกตัวเองว่าปรมาจารย์ยันต์ขั้นหวงยังนับว่าปิดทองหน้าตัวเองอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองเรียกได้เต็มปากว่าเป็นจอมปราชญ์ยันต์ขั้นหวงเลยทีเดียว!

"กระดาษยันต์ อักษรวิญญาณ วิชา สามสิ่งนี้สัมพันธ์กันแนบแน่นยิ่ง โดยเฉพาะยันต์กับวิชา สองสิ่งนี้โดยพื้นฐานแปรเปลี่ยนถึงกันได้ ใช้ยันต์เพื่อรู้แจ้งวิชาก็ได้ หรือใช้วิชาเพื่อสร้างยันต์ใหม่ก็ได้!"

หานหย่วนเก็บเกี่ยวได้มากมายมหาศาล

เขาเปิดประมวลกระดาษยันต์ดู สีหน้าเปี่ยมความรู้สึกตื้นตัน ที่แท้ยันต์ที่ดูเหมือนวาดขึ้นรวดเดียวเป็นรูปทรง อันที่จริงก็เป็นองค์ประกอบที่ประกอบขึ้นจากหลายส่วนเช่นเดียวกัน

ยันต์ขั้นหวงคุณภาพต่ำหนึ่งใบ น้อยสุดแยกออกได้เก้าท่อนเสี้ยว มากสุดแยกออกได้ยี่สิบเจ็ดท่อนเสี้ยว ยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลาง มากสุดแยกออกได้ห้าสิบสี่ท่อนเสี้ยว ยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูง มากสุดแยกออกได้แปดสิบเอ็ดท่อนเสี้ยว!

ท่อนเสี้ยวแต่ละท่อน ล้วนมีบทบาทหน้าที่เฉพาะตัวของมันเอง

ตอนนี้เขาดัดแปลงยันต์ฉบับต้นตำรับได้แล้ว เพิ่มท่อนเสี้ยวที่เสริมขยายอานุภาพเข้าไป ลดท่อนที่มีประโยชน์ไม่มากออก พร้อมกันนั้น เขาก็สร้างยันต์ขั้นหวงชนิดใหม่เอี่ยมได้ด้วยแล้ว!

"ข้าน่าจะดัดแปลงยันต์ขั้นหวงพวกนี้ก่อนสักรอบ ลดทอนขั้นตอนเส้นพู่กันในการประดิษฐ์ให้กระชับลง พร้อมกับเพิ่มอานุภาพยันต์ รอดัดแปลงยันต์ครบทุกชนิดแล้ว ข้าน่าจะเก็บเกี่ยวความรู้แจ้งได้อีกระลอก ถึงตอนนั้นค่อยสร้างยันต์ใหม่เองก็ยังไม่สาย"

หานหย่วนเห็นว่าข้าวต้องกินทีละคำ หลังค้นพบผลอันน่าทึ่งของตัวคูณเสริมพลังแบบสุ่ม เขาคาดว่าหลังตัวเองดัดแปลงยันต์ขั้นหวงครบทุกชนิดแล้ว ต้องได้รับการเสริมพลังจากตัวคูณเสริมพลังแบบสุ่มอีกครั้งแน่นอน!

ดังนั้น เขาจึงเรียกฉางอี้ซินเข้ามาอีกครั้ง

ฉางอี้ซินมาถึงห้องอย่างรวดเร็ว

หานหย่วนชี้ไปยังยันต์สำเร็จรูปข้างกายแล้วพูดว่า "ของสำเร็จรูปชุดนี้เอาไปได้เลย แล้วเอาวัตถุดิบมาเพิ่มอีกหน่อย"

ฉางอี้ซินพยักหน้า แล้วถามอย่างอยากรู้ "ต้องเอาวัตถุดิบขั้นสองคุณภาพต่ำมาแล้วใช่ไหมเจ้าคะ?"

"ไม่ เจ้าไปเอาวัตถุดิบขั้นหวงคุณภาพต่ำมาอีกชุด ปริมาณน่ะ เอาเป็นสามเท่าของคราวก่อนแล้วกัน" หานหย่วนเห็นว่าการดัดแปลงค้นคว้าย่อมเปลืองมากกว่าการลอกแบบง่ายๆ อยู่แล้ว

ฉางอี้ซินชะงัก นึกไม่ออกว่าท่านผู้อาวุโสหานคิดอะไรอยู่ แต่นางก็พูดอย่างคล่องแคล่ว "ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะรีบเอาวัตถุดิบมาให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!"

นางถือยันต์สำเร็จรูปกำลังจะออกไป

หานหย่วนเรียกนางไว้ "เดี๋ยวก่อน!"

ฉางอี้ซินฉงน "ท่านผู้อาวุโส มีอะไรอีกหรือเจ้าคะ?"

"อืม เจ้าพกยันต์ติดตัวไว้ป้องกันตัวเยอะๆ หน่อย ถ้ามีเงิน ก็ซื้อศาสตราเวทรักษาชีวิตไว้สักหลายชิ้น" หานหย่วนเอ่ยเตือนขึ้นมากะทันหัน

ฉางอี้ซินกะพริบตาปริบๆ หน้าเต็มไปด้วยความฉงน แต่ก็ยังพยักหน้า "ได้เจ้าค่ะ ศิษย์เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ!"

รอนางออกจากห้องไปแล้ว หานหย่วนก็ส่ายหน้าพึมพำเบาๆ "เจ้าไม่เข้าใจหรอก เจ้าน่ะเป็นคนเดียวที่รู้จักตัวตนของปรมาจารย์ซิ่ง"

เห็นได้ชัดว่า หานหย่วนช่วงหลายวันมานี้แผ่ญาณจิตคลุมตลาด ได้ยินฉายาใหม่ของตัวเองเข้าแล้ว