บทที่ 96 ความเปลี่ยนแปลงของสมรภูมิชายขอบ

หลังหานหย่วนทะลุขั้น คุณภาพของพลังวิญญาณก็ลอกคราบอีกครั้ง ไต่ขึ้นถึงระดับราวสร้างฐานขั้นปลาย ความแข็งแกร่งของญาณจิตก็ยกระดับตามขึ้นมา สมรรถนะทุกด้านของร่างกายล้วนเพิ่มพูนเป็นเงาตามตัว เรียกได้ว่ากำลังพุ่งทะยานก้าวกระโดด

เขาทำความคุ้นเคยกับความเปลี่ยนแปลงหลังทะลุขั้นอยู่พักหนึ่ง แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ เช่นนี้แล้ว ความปลอดภัยของตัวเองยิ่งมีหลักประกันมากขึ้น!

เขาหันกลับมารวมสมาธิที่กระดาษยันต์อีกครั้ง เริ่มศึกษาค้นคว้ายันต์ต่อไป

ระหว่างกระบวนการฝึกปรือ การบำเพ็ญพลังวิญญาณของเขาก็ไม่ได้ตกหล่น เมล็ดเจี้ยนมู่ยังคงฟื้นคืนชีพอย่างมั่นคงทีละก้าว เติมเต็มร่องลึกทีละร่องๆ

จะว่าเป็นการศึกษายันต์ ก็ไม่เชิง พูดให้ถูกคือเป็นวิธีฆ่าเวลาแบบพักผ่อนหย่อนใจมากกว่า

ผ่านไปอีกสามวัน ยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลางชนิดสุดท้ายที่บันทึกอยู่ในประมวลกระดาษยันต์ ก็ถูกเขาฝึกจนเชี่ยวชาญช่ำชองเรียบร้อย

เช่นนี้แล้ว ยันต์ขั้นหวงคุณภาพต่ำเกือบสองหมื่นชนิด กับยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลางอีกหนึ่งหมื่นห้าพันกว่าชนิด ล้วนถูกเขากุมไว้ในมือทั้งหมดแล้ว

รากฐานด้านกระดาษยันต์ของเขา เรียกได้ว่าปูแน่นหนามั่นคงหาใดเทียบ

รอยวิถียันต์ปริมาณมหาศาลผุดขึ้นในความทรงจำของเขา ทีละน้อยๆ เขาก็ค่อยๆ รู้แจ้งอะไรบางอย่างที่พิเศษออกมา

เขาพบว่าในรอยวิถีของยันต์ประเภทเดียวกัน มีท่อนเสี้ยวที่คล้ายคลึงกันอยู่มากมาย พอตัดท่อนเสี้ยวเหล่านี้ออกมาเทียบเคียงกันทีละชิ้น ก็จะพบว่า ท่อนเสี้ยวเหล่านี้ล้วนมีบทบาทหน้าที่เฉพาะตัว

เช่นท่อนกระตุ้น ส่วนนี้มีไว้ให้นักพรตป้อนพลังวิญญาณเส้นหนึ่งเพื่อนำทางปลุกยันต์ ยันต์ทุกใบในท่อนนี้ล้วนคล้ายกันแทบทั้งหมดต่างกันแค่ปลีกย่อย

เช่นท่อนสั่นพ้อง ทำให้พลังวิญญาณในยันต์เกิดการสั่นพ้องกับไอวิญญาณของฟ้าดิน

เช่นท่อนปั้นรูป สามารถปั้นรูปทรงให้วิชาที่พลังวิญญาณปลุกขึ้นมา

และอื่นๆ อีกสารพัดนับไม่ถ้วน

หากเชี่ยวชาญสิ่งเหล่านี้ได้ครบทุกท่อน หานหย่วนไม่สงสัยเลยว่า เขาจะออกแบบยันต์ใหม่เอี่ยมด้วยตัวเองได้!

เรื่องนี้ หานหย่วนสนใจอย่างเข้มข้นยิ่ง

เขาไม่ได้รีบร้อนลงมือวิจัยยันต์ทันที แต่เริ่มฝึกประดิษฐ์ยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงตามเนื้อหาในประมวลกระดาษยันต์ก่อน ระหว่างกระบวนการประดิษฐ์ ก็ขบคิดพินิจหน้าที่และผลลัพธ์ของรอยวิถียันต์แต่ละท่อนไปด้วย

เขาเชื่อว่า รอให้เขาเชี่ยวชาญยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงครบทุกชนิดเมื่อไร ก็เพียงพอจะออกแบบยันต์ขั้นหวงชนิดใหม่ด้วยตัวเองได้แล้ว

ความยากในการประดิษฐ์ยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน เวลาที่ใช้มากกว่าเดิมหลายเท่า ปริมาณผลผลิตลดฮวบลงกว่าหกส่วนสิบ แต่ความเร็วระดับนี้ ก็ยังเร็วกว่าความเร็วการประดิษฐ์ของนักพรตทั่วไปมากมายนักอยู่ดี

ทุกครั้งที่สะสมของสำเร็จรูปได้จำนวนหนึ่ง เขาก็จะเรียกฉางอี้ซินเข้ามา เคลียร์ของสำเร็จรูปออกไป พร้อมจัดหาวัตถุดิบมาเติมให้เพียงพอ ส่วนเรื่องราวภายนอก เขาอยู่ในสภาพไม่ฟังไม่ถามใดๆ แล้ว มอบให้ฉางอี้ซินจัดการทั้งหมด

ฉางอี้ซินบริหารสามหอได้อย่างคล่องแคล่วเป็นระเบียบเรียบร้อย ที่จริงแต่แรกนางก็ถูกฉางอีหรันจัดมาให้ดูแลเรื่องนักพรตอิสระอยู่แล้ว ต่อให้หานหย่วนไม่ทำงาน ก็ไม่กระทบอะไรเลยสักนิด

...

นับจากการประชุมจบลง เวลาผ่านไปอีกสิบกว่าวันอย่างรวดเร็ว

ณ เขตรอบนอกที่ห่างไกลทั้งจากตลาดหยุนเซิงและตลาดเกิงชุนสุดกู่

ในซอกมุมที่ทั้งสำนักเทพปฐพี สำนักตันเสีย และสำนักหวินหยางต่างไม่ได้ใส่ใจ สมรภูมิของเหล่านักพรตอิสระ ก็โหดร้ายและดุเดือดไม่แพ้กัน

กวานอวี๋ชี หวางฉงปา และจ้าวจิ่วสามคน ขณะนี้กำลังซุ่มอยู่ในพงหญ้าแห่งหนึ่ง หมอบนิ่งอย่างเงียบกริบ

บนตัวพวกเขาแต่ละคน ล้วนมียันต์ซ่อนลมปราณแปะอยู่คนละหนึ่งใบ

ยันต์ซ่อนลมปราณขั้นหวงคุณภาพกลาง เพียงพอจะกลบเกลื่อนลมปราณซ่อนกายได้สามยาม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่คือยันต์ซิ่ง ระยะเวลาคงผลยาวนานกว่ายันต์ซ่อนลมปราณทั่วไปอีกตั้งสองยาม

"พี่ชี ผ่านมาสามยามแล้วนะ พวกมันจะแทรกซึมผ่านทางนี้จริงๆ รึ?" หวางฉงปาอดรนทนไม่ไหว ส่งเสียงลับถาม

กวานอวี๋ชีตอบอย่างเรียบเฉย "ข้าก็ไม่รู้!"

จ้าวจิ่วหันขวับมาอย่างตะลึงงัน สงสัยว่าหูตัวเองฟังผิด คำพูดแบบนี้หลุดออกจากปากพี่ชีของเขาได้ด้วยรึ?

"พี่ชี ท่านล้อเล่นใช่ไหม?" จ้าวจิ่วฉงน

กวานอวี๋ชีอธิบาย "ตอนนี้ฝั่งสำนักเทพปฐพีตกเป็นรอง มีศัตรูจากสำนักหวินหยางกับสำนักตันเสียแทรกซึมข้ามมาเป็นระยะ ตำแหน่งแถบนี้แม้จะอยู่ชายขอบ แต่ก็ใช้อ้อมเลี่ยงเขตอันตรายมุ่งสู่เหมืองแร่ทางใต้ของตลาดหยุนเซิงได้เหมือนกัน ถ้าข้าเป็นศัตรู แถมขั้นยังไม่สูงนักล่ะก็ การอ้อมผ่านมาทางนี้เป็นไปได้สูงมาก!"

หวางฉงปาลังเล "พี่ชี พวกเราจะสู้ไหวรึ? ถ้าคนมันเยอะล่ะ?"

จ้าวจิ่วแย้งกลับในจังหวะนี้ "กลัวอะไรกัน พวกเรากินยาทะลุขั้นกันหมดแล้ว ตอนนี้ก็เป็นนักพรตกลั่นชี่ชั้นสี่แล้วนะ แถมยังซื้อยันต์ซิ่งตุนมาอีกเพียบ จะกลัวทำไม?"

หวางฉงปากำลังจะบ่นพึมพำต่ออีกสักหน่อย

ฉับพลันสีหน้ากวานอวี๋ชีก็เคร่งขรึมขึ้นมา "ระวัง ยันต์เตือนภัยที่ข้าฝังดักไว้ตรงปากทางถูกอะไรบางอย่างเหยียบเข้าแล้ว อาจมีศัตรูกำลังมา!"

หวางฉงปากับจ้าวจิ่วหยุดสนทนาทันควัน สีหน้าพลอยหนักแน่นจริงจังขึ้นมา

สายตากวานอวี๋ชีจับจ้องไปยังตำแหน่งห้าสิบเมตรข้างหน้า ตรงนั้นฝังยันต์ซิ่งระเบิดพื้นขั้นหวงคุณภาพสูงไว้หนึ่งใบ ใบเดียวก็ต้องจ่ายถึงหนึ่งร้อยห้าสิบความชอบ อานุภาพต้องน่าสะพรึงแน่นอน

รอเพียงครู่เดียว ในระยะสายตา ก็มีทีมนักพรตอิสระทีมหนึ่ง ค่อยๆ เดินอย่างระมัดระวังเข้ามาจากแดนไกลจริงๆ

กวานอวี๋ชีอดก้มหัวให้ต่ำลงอีกไม่ได้ หรี่ตามองผู้มาเยือน ด้วยประสบการณ์โชกโชนของเขา มองออกแล้วว่า โครงทีมของคนกลุ่มนี้ คือทีมกลั่นชี่ขั้นกลางที่มีกลั่นชี่ชั้นห้าสองคนกับกลั่นชี่ชั้นสี่อีกสี่คน ฝีมือไม่อ่อนอย่างคาดไม่ถึง

กวานอวี๋ชีสบตากับหวางฉงปาและจ้าวจิ่ว แต่สีหน้ากลับไม่มีความตื่นตระหนกมากนัก

แม้จำนวนศัตรูจะมากเป็นสองเท่าของพวกเขา แถมพลังบำเพ็ญยังเหนือกว่าอยู่บ้าง แต่สิบกว่าวันมานี้ พวกเขาเอาชนะคนที่แข็งแกร่งกว่ามาแล้วหลายต่อหลายครั้ง ประสบการณ์สั่งสมจนโชกโชน ความมั่นใจเต็มเปี่ยม และที่มาของความมั่นใจ ก็คือยันต์ระเบิดพื้นที่ฝังอยู่ใต้ดิน กับยันต์ซิ่งกองโตที่กำอยู่ในมือ

ทีมนักพรตทีมนี้ระแวดระวังตัวจริง ความเร็วการเดินไม่เร็วนัก แต่นักพรตกลั่นชี่ขั้นกลาง ระยะญาณวิญญาณไปได้ไม่ไกล จึงไม่พบกวานอวี๋ชีสามคนที่ซุ่มซ่อนอยู่แดนไกลเลยแม้แต่น้อย

เมื่อพวกมันเดินมาถึงตำแหน่งที่ฝังยันต์ระเบิดพื้นไว้ มือกวานอวี๋ชีก็บีบนิ้วร่ายเคล็ดอย่างฉับพลัน

"ระเบิด!"

ตูม!

ผืนดินระเบิดแยกออกอย่างรุนแรง แรงกระแทกมหาโหดปะทุพรวดขึ้นจากใต้พิภพ สมาชิกทุกคนของทีมที่เดินผ่าน ถูกระเบิดลอยขึ้นกลางอากาศทั้งหมด แล้วร่วงกระแทกกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

เครื่องป้องกันสารพัดชนิดบนตัวกะพริบวูบวาบไม่เป็นจังหวะ ถูกคลื่นกระแทกอันรุนแรงทะลวงแตกต่อเนื่องเป็นทอดๆ

นักพรตคนหนึ่งถูกระเบิดขาดเป็นสองท่อนคาที่ ตายสนิทยิ่งกว่าสนิท

อีกสองคนถูกคลื่นความร้อนเผาจนเป็นตอตะโก

สามคนที่เหลือรอดก็อยู่ในสภาพสะบักสะบอมไม่เป็นท่า เครื่องรางรักษาชีวิตบนตัวถูกเผาผลาญเกลี้ยงคาที่ตรงนั้น

ทว่ายังไม่ทันที่พวกมันจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กวานอวี๋ชีสามคนก็พุ่งทะยานออกมาแล้ว และที่เร็วยิ่งกว่าตัวพวกเขา คือวิชาจากยันต์ที่พวกเขาจุดปลุกออกไป!

วิชาคมลมขั้นหวงคุณภาพกลางอันทรงพลังสามสาย ระเบิดออกจากยันต์ พุ่งจู่โจมเข้าใส่สามคนที่รอดชีวิตด้วยความเร็วน่าตกใจ

นักพรตสามคนนั้นหน้าถอดสี ต่างรีบควักศาสตราเวทป้องกันออกมาต้านทาน

สองคนในนั้นมีเพียงศาสตราเวทป้องกันขั้นหวงคุณภาพต่ำ ภายใต้การโจมตีของคมลม ต้านไม่อยู่เลยสักนิด ถูกคมลมฟันขาดเป็นสองท่อนอย่างง่ายดาย

เหลือนักพรตกลั่นชี่ชั้นห้าอีกหนึ่งคน อาศัยศาสตราเวทขั้นหวงคุณภาพกลางชิ้นหนึ่ง รับคมลมสายนั้นไว้ได้อย่างหวุดหวิด

แต่หลังรับคมลมได้ สิ่งที่รอต้อนรับเขา ก็คือการรุมล้อมตีของกวานอวี๋ชีสามคนในสภาพพลังเต็มถัง

หลังฟาดฟันกันพักหนึ่ง นักพรตอิสระกลั่นชี่ชั้นห้าผู้นี้ก็เปล่งเสียงคำรามอย่างไม่ยอมรับชะตา "ต่ำช้า พวกแกมันต่ำช้าเกินไปแล้ว! ดักซุ่มโจมตีคนอื่น พึ่งพาความได้เปรียบจากยันต์ นับเป็นฝีมืออะไรกัน แน่จริงก็มาดวลเดี่ยวกับข้าสิ!"

กวานอวี๋ชีมอบดาบสุดท้ายให้เขาอย่างไม่ลังเลเยิ่นเย้อ จัดการปิดบัญชี แล้วส่ายหน้า "มียันต์แต่ไม่ใช้ นั่นต่างหากที่เรียกว่าคนโง่ ไม่ใช่รึ?"

สามคนเก็บกวาดทรัพย์เชลยและศีรษะศัตรูอย่างกระดี๊กระด๊า

หวางฉงปาหัวเราะลั่น "พี่ชี ยุทธวิธีนี้มันสะใจสุดๆ ใช้ยันต์เปิดทาง ยอดฝีมือระดับไหนก็ล้มได้หมด!"

กวานอวี๋ชียิ้มน้อยๆ "ขอแค่ฆ่าศัตรูได้ ก็มีรายได้ความชอบทางทหารก้อนโต ใช้ยันต์ไม่ต้องงก ไปกันเถอะ พวกเรากลับไปตุนยันต์ซิ่งเพิ่มอีกหน่อย แล้วกลับมาออกล่าต่อ! รอบนี้ พวกเราซื้อยันต์ขั้นหวงคุณภาพสูงเพิ่มได้อีกหลายใบเลย ใช้ดีเหลือเกินจริงๆ!"

"พวกเรากำลังจะรวยอีกแล้วโว้ย!" จ้าวจิ่วดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่

พวกเขาจากไปอย่างเบิกบานสำราญใจ

และหลังจากนั้นก็มีนักพรตอีกทีมที่อ่อนแอกว่าเดินผ่านมาทางนี้ พอเห็นสภาพอันโหดเหี้ยมบนพื้นดิน ก็ตกใจจนรีบหันหลังถอยร่นกลับไปทันที