บทที่ 95 ทะลุขั้นกลั่นชี่ชั้นเก้า

หลังการประชุมจบลง

หานหย่วนก็กลับมายังเรือนของตัวเอง จมดิ่งสู่ห้วงครุ่นคิด

สถานการณ์สมรภูมิแนวหน้า ตอนนี้เขายังไม่สะดวกจะยื่นมือเข้าไปยุ่ง

แต่หากมีใครแทรกซึมเข้ามาก่อเรื่องในตลาดล่ะก็ เขาว่ายังไงก็ต้องคอยจับตาดูสักหน่อย

ดังนั้น ญาณจิตของเขาจึงเริ่มแผ่กระจายออกไป ไม่นานก็ครอบคลุมพื้นที่ผืนเล็กๆ ทางเหนือของตลาด แต่ขอบเขตแค่นี้มันเล็กเกินไปจริงๆ พอจิตคิดขยับ ญาณจิตของหานหย่วนก็เกาะเกี่ยวขึ้นไปบนต้นไม้วิญญาณในละแวกนั้น

จากนั้นญาณจิตของเขา ก็ได้พาหะและตัวขยายพลังชุดใหม่ แผ่ขยายออกไปข้างนอกต่อได้อีก ขอบเขตที่ญาณจิตครอบคลุม ถ่างกว้างออกด้วยความเร็วน่าตกใจ ไม่นานทั้งตลาด ก็ถูกญาณจิตของหานหย่วนปกคลุมจนมิด กระทั่งญาณจิตของเขา ยังเลาะไปตามขอบตลาด ทอดยาวออกไปข้างนอกอีกไกลถึงยี่สิบหลี่!

นี่คือหนึ่งในความสามารถพิเศษหลังวิชาของเขากลายสภาพ ญาณจิตอาศัยต้นไม้วิญญาณขยายขอบเขตการตรวจจับได้

รัศมีสามสิบกว่าหลี่โดยรอบ ล้วนอยู่ในร่มเงาญาณจิตของหานหย่วนทั้งหมด ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลทะลักเข้าสู่ห้วงสมองของหานหย่วน

หานหย่วนคัดทิ้งข้อมูลการรับรู้ส่วนใหญ่ออกไปทันที แล้วมุ่งจับตาสถานการณ์นอกตลาดเป็นหลัก เมื่อใดที่มีนักพรตสร้างฐานหน้าแปลกก้าวเข้ามาในขอบเขตการตรวจจับ ก็จะปลุกเขาให้รู้ตัวทันที

ระหว่างแผ่คลุมญาณจิต เขาก็บังเอิญพบว่า ใจกลางตลาดมีญาณจิตทรงพลังสายหนึ่งคอยกวาดตรวจเป็นระยะ ไล่สแกนสภาพในตลาดเป็นแนวตั้งวนตามเข็มนาฬิกา ราวกับเข็มของนาฬิกา กวาดดูความเป็นไปในตลาดทีละรอบๆ

นั่นย่อมคือญาณจิตของโจวเหรินอี้อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ญาณจิตของโจวเหรินอี้ กลับตรวจไม่พบคลื่นญาณจิตของหานหย่วนเลย

หานหย่วนก็ไม่ใส่ใจความเคลื่อนไหวของโจวเหรินอี้ เขาเดินการสแกนญาณจิตอย่างต่อเนื่อง ทุกขณะจิตล้วนเผาผลาญญาณจิต แต่ในเวลาเดียวกัน หานหย่วนก็เติมญาณจิตคืนอยู่ทุกขณะจิตเช่นกัน ความเร็วการเติมยังเร็วกว่าความเร็วการเผาผลาญถึงเท่าตัว เพียงพอจะรับประกันการสแกนตลอดวันตลอดคืน ระบบเตือนภัยเปิดเต็มพิกัด ขอแค่มีลมพัดหญ้าไหวเมื่อไร ก็พร้อมเผ่นได้ทุกเมื่อ

หานหย่วนถึงค่อยวางใจลงได้

จากนั้นเขาก็พินิจมองตันเถียนของตัวเอง

เห็นตันเถียนที่ถูกพลังวิญญาณเหลวเติมจนเต็มปริ่มแล้ว ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เริ่มการทะลุขั้นทันที!

เขาบังคับพลังวิญญาณ พุ่งกระแทกเข้าใส่กำแพงกั้นของตันเถียน

โครม!

ในตันเถียน ราวกับมีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวระเบิดขึ้น สะเทือนจนร่างของเขาสั่นไหวไปทั้งตัว

แต่พอเขาข่มความปั่นป่วนในร่างลง แล้วพินิจดูสภาพตันเถียน กลับอดตะลึงงันไม่ได้

ผนังตันเถียนยังคงสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน ทะลุด่านไม่สำเร็จ!

"เป็นไปได้ยังไง? พลังวิญญาณของข้าเปี่ยมล้นขนาดนี้ ทุบตันเถียนแตกมันต้องง่ายดายสบายๆ สิ?"

หานหย่วนตรวจสอบอยู่นาน ในที่สุดก็พบตัวการต้นเรื่อง

ก็คือเมล็ดเจี้ยนมู่ที่อยู่ใจกลางตันเถียนนั่นเอง!

เมล็ดเจี้ยนมู่ตอนนี้ยังคงอยู่ในสภาพเหี่ยวแฟบ แต่เพียงแค่การมีอยู่ของมัน ก็ทำให้ตันเถียนของเขามั่นคงแข็งแกร่งหาใดเทียบ แรงกระแทกเมื่อครู่ของเขาไม่เบาเลยนะ พลังวิญญาณทั้งหมดพุ่งชนพร้อมกัน อานุภาพถึงระดับเหนือสร้างฐานขั้นปลายแล้ว แต่กลับทำอะไรกำแพงตันเถียนไม่ได้เลย

หานหย่วนได้แต่หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้

เขาขยับย้ายเมล็ดเจี้ยนมู่ไม่ได้ เมล็ดเจี้ยนมู่ทุกวันนี้หยั่งรากในตันเถียนของเขาไปแล้ว หากขืนเคลื่อนย้าย ยากจะรับประกันว่าจะเกิดปัญหาใหญ่อะไรขึ้นหรือไม่

ยังดี ที่เขายังมีวิธีแก้

จิตคิดขยับ

ภายในดวงใจวิญญาณไม้ ลูกกระบี่ลูกหนึ่งรับรู้ถึงเสียงเรียกของหานหย่วน เคลื่อนตามเส้นลมปราณมาถึงในตันเถียน

ลูกกระบี่มาถึงตันเถียนแล้ว คมกระบี่ก็ชี้ไปทางทิศของเมล็ดเจี้ยนมู่ ราวกับกำลังส่งสัญญาณยั่วยุท้าทายใส่อีกฝ่าย

แต่หานหย่วนกลับสัมผัสได้ว่า แท้จริงลูกกระบี่ออกจะหวั่นเกรงเมล็ดเจี้ยนมู่อยู่ในที

หานหย่วนกดแรงต่อต้านที่เมล็ดเจี้ยนมู่ผลักไสลูกกระบี่เอาไว้ จากนั้นก็ขับเคลื่อนลูกกระบี่ทันที

ลูกกระบี่คลี่ตัวออกอย่างรวดเร็ว แปรร่างเป็นกระบี่บินไร้ด้ามใสกระจ่างเล่มหนึ่ง เจตจำนงกระบี่อันเฉียบคมสายหนึ่งพวยพุ่งขึ้นจากลูกกระบี่!

ยังไม่ทันที่หานหย่วนจะเตรียมเคลื่อนไหว ในตันเถียนก็เกิดความแปรเปลี่ยนบางอย่างขึ้น!

เห็นเพียงในตันเถียน รอยประทับวิชาสายกระบี่ทั้งหลาย ทั้งวิชาฟันกระบี่ชี่ วิชาชี่กระบี่ก่อพงไพร วิชาชี่กระบี่แปรเส้นไหม วิชาก้าวกระบี่ วิชากระบี่วาบ พอลูกกระบี่คลี่ตัวออก ก็ราวกับลูกนกนางแอ่นบินกลับรัง พุ่งเข้าหาลูกกระบี่กันหมดทุกตัว

วิชาสายกระบี่เหล่านี้ ราวกับเลือดเนื้อ เติมเต็มเข้าไปในลูกกระบี่อันแห้งเหือด เจตจำนงกระบี่ที่เดิมล่องลอยเลื่อนลอย ก็เหมือนได้เสาค้ำยันขึ้นมา กลั่นแน่นเป็นรูปธรรมขึ้นมากโข

หานหย่วนรู้สึกเพียงว่าตัวเองใช้งานวิชาสายกระบี่เหล่านี้ได้คล่องมือดั่งใจยิ่งขึ้น กระทั่งเรียกได้ว่าถึงขั้นวิจิตรพิสดารเหนือสามัญไปแล้ว!

เขาตื่นรู้ขึ้นมาทันที

"ตามหลักแล้ว ข้าควรฝึกเพลงกระบี่จนถึงขั้นวิจิตรเหนือสามัญ แล้วจึงรู้แจ้งเจตจำนงกระบี่ที่แท้จริงออกมา แต่ตอนนี้ข้าดันได้เจตจำนงกระบี่มาก่อนล่วงหน้าโดยบังเอิญ กลับไร้เพลงกระบี่มาค้ำยัน เจตจำนงกระบี่นี้ก็เลยเหมือนวิมานลอยกลางอากาศ ไม่อาจสำแดงอานุภาพที่แท้จริงของตัวเองออกมาได้"

"ตอนนี้ข้าต้องเสริมพื้นฐานด้านเพลงกระบี่ เพื่อรองรับการสำแดงของเจตจำนงกระบี่ ก่อนหน้านี้เพราะอิทธิพลของเมล็ดเจี้ยนมู่ รอยประทับวิชาพวกนี้เลยส่งต่อเข้าลูกกระบี่ไม่ได้ ตอนนี้ถึงนับว่าเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องแล้ว"

หานหย่วนสีหน้ากระจ่างแจ้ง นี่ก็คล้ายความสัมพันธ์ระหว่างกระดาษยันต์กับอักษรวิญญาณ ล้วนเป็นการได้ของระดับสูงกว่ามาก่อนล่วงหน้า ทั้งที่พื้นฐานยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ ช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ

พูดไปพูดมา ก็เพราะการสุ่มทวีคูณมันแกร่งเกินไปนั่นแหละ

พอคิดตกแล้ว เขาก็ขับเคลื่อนลูกกระบี่อีกครั้ง

คราวนี้ลูกกระบี่คล่องแคล่วดั่งใจขึ้นมากโข เจตจำนงกระบี่ระเบิดพลัง คมกริบไร้คู่เทียบ กระบี่ฟันผนังตันเถียน!

ภายใต้การเสริมพลังของเจตจำนงกระบี่อันทรงพลัง อานุภาพลูกกระบี่ของเขาดูแคลนไม่ได้อีกแล้ว

ผนังตันเถียนอันแข็งแกร่ง ปรากฏรอยร้าวถี่ยิบละเอียดยิบ แต่ผนังตันเถียนกลับฟื้นฟูตัวเองด้วยความเร็วสูงเสียอย่างนั้น!

ทว่าระดับการแตกร้าวแค่นี้กำลังพอดิบพอดี หานหย่วนบังคับควบคุมได้อย่างประณีตยิ่ง เขาบังคับพลังวิญญาณพุ่งกระแทกผนังตันเถียนซ้ำอีกระลอก พลังวิญญาณที่เปี่ยมด้วยพลังโจมตีอันดุดันเหล่านี้คราวนี้ช่วยได้มากโข มันแทรกตามรอยร้าวของผนังตันเถียน กระแทกผนังตันเถียนจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ ทะลุด่านอย่างเป็นทางการ!

ขอบเขตของตันเถียน ภายใต้แรงอำนาจลึกลับบางอย่าง ก็เริ่มแผ่ขยายอย่างบ้าคลั่ง!

ตรงหน้าหานหย่วน ลูกเต๋าลูกหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

ลูกเต๋าคราวนี้ ใหญ่กว่าตอนทะลุขั้นหลายครั้งก่อนหน้าอยู่เล็กน้อย

เมื่อลูกเต๋าล็อกตัวเลข ก็ปรากฏตัวเลขที่ทำให้เขาประหลาดใจ

【ตัวคูณเสริมพลังแบบสุ่ม: 15】

【ผลการทะลุขั้นเพิ่มขึ้น *15】

ผลการทะลุขั้นเต็มๆ สิบห้าเท่า!

ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของหานหย่วน ตันเถียนขยายตัวจนใหญ่เป็นสิบหกเท่าของเดิมจริงๆ ผนังตันเถียนผืนใหม่ก็ควบแน่นก่อตัวขึ้นมาใหม่ภายใต้การเสริมพลังของแรงอำนาจลึกลับ

และเมื่อเขามองไปยังผนังตันเถียนที่เพิ่งปรากฏใหม่ ก็เห็นเด่นชัดว่าบนนั้นมีลวดลายพิเศษมากมายผุดขึ้นมาจากความว่างเปล่า ลวดลายเหล่านี้ดูคล้ายอักษรวิญญาณ ก็คล้ายลายจาร หรือไม่ก็คล้ายรอยวิถีค่ายกล เปี่ยมล้นด้วยกลิ่นอายลี้ลับ กำลังประทับฝังลงในผนังตันเถียน

ในห้วงรางเลือน เขาเหมือนได้รับสารบางอย่างมาเส้นหนึ่ง

【เก้า คือที่สุดแห่งฟ้า!】

สีหน้าหานหย่วนเคลิ้มลอยไปวูบหนึ่ง จากนั้นก็มองลวดลายเหล่านั้นค่อยๆ เลือนหายไปบนผนังตันเถียนอย่างงงงวย

ในความรางเลือนนั้น เขาราวกับได้รับบำเหน็จรางวัลบางอย่าง ทำให้ตันเถียนของเขาได้รับการลอกคราบอันลี้ลับมาเส้นหนึ่ง!

ลายวิถีลึกลับเหล่านั้นก็คือหลักฐานชัดแจ้ง!

"ดูเหมือนว่า ข้าจะทะลุไปถึงกลั่นชี่ชั้นสิบไม่ได้อีกแล้วล่ะ! หากขืนทุบกำแพงตันเถียนอีกครั้ง ตันเถียนของข้าก็พังพินาศแน่"

ด้วยสาเหตุบางประการ ขั้นกลั่นชี่ของเขาถึงเพดานสูงสุดแล้ว!

ถึงกระนั้น เขาก็ยังอิ่มอกอิ่มใจ ขนาดตันเถียนของเขาตอนนี้ เทียบเท่าหกสิบสี่เท่าของกลั่นชี่ชั้นสิบสอง!

จะว่าเว่อร์ไหม ที่จริงก็แค่หกสิบสี่เท่าเท่านั้นเอง สัตว์ประหลาดบางชนิด ขนาดตันเถียนแต่กำเนิดก็ใหญ่กว่ามนุษย์เป็นร้อยเท่าแล้ว แต่จะว่าไม่เว่อร์ก็ไม่ได้ ขนาดตันเถียนนี้ เทียบเท่าห้าร้อยสิบสองเท่าของนักพรตกลั่นชี่ชั้นเก้าเข้าไปแล้ว ระดับปริมาณห่างกันมหาศาล

ไม่สิ... ขณะนี้ เมื่อขั้นของเขาทะลุผ่าน ดวงใจวิญญาณไม้ ก็ทะลุขั้นตามไปด้วย!

ปริมาณพลังวิญญาณสะสมของดวงใจวิญญาณไม้ ก็ไต่ขึ้นถึงระดับเดียวกันโดยธรรมชาติ!

เพดานปริมาณพลังวิญญาณสะสมของเขาในตอนนี้ คือหนึ่งพันเท่าของนักพรตกลั่นชี่ชั้นเก้าทั่วไป และมากกว่าร้อยเท่าของนักพรตกลั่นชี่ระดับอัจฉริยะ!