บทที่ 94 สถานการณ์ลำบาก

เวลาผ่านไปอีกสามวัน

"ปรมาจารย์ซิ่ง" หานหย่วนไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองมีฉายาใหม่เพิ่มมาอีกหนึ่งชื่อ

เขายังคงก้มหน้าก้มตาฝึกประดิษฐ์กระดาษยันต์อยู่

ฉางอี้ซินรีบรุดมายังเรือนของเขาอีกครั้ง

หานหย่วนสะบัดพู่กันตามสบาย เขียนยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลางใบใหม่เอี่ยมเสร็จอีกหนึ่งใบ วางพู่กันลง เอนหลังพิงเก้าอี้ แล้วพูดออกไปข้างนอก "เข้ามาเถอะ!"

ฉางอี้ซินเพิ่งมาถึงหน้าประตู ยังไม่ทันได้เคาะ ก็ได้ยินเสียงของหานหย่วนเสียก่อน

นางชะงักไปก่อน แล้วจึงผลักประตูเข้ามา เห็นหานหย่วนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ก็รีบคารวะอย่างนอบน้อม "คารวะท่านผู้อาวุโสหานเจ้าค่ะ!"

"อืม มีเรื่องอะไรรึ?"

"ทางผู้อาวุโสอีหรันส่งข่าวมา บอกว่าท่านนักพรตมีธุระร้องขอ เลยอยากเรียนเชิญท่านไปที่โน่นสักเที่ยวเจ้าค่ะ!"

ฉางอี้ซินพูดพลางหยิบสมุดบัญชีเล่มหนึ่งยื่นส่งให้ "นี่คือบัญชีสรุปผลการทำภารกิจและการแลกเปลี่ยนวัสดุสิ่งของในช่วงหลายวันมานี้เจ้าค่ะ"

หานหย่วนรับมา ญาณจิตกวาดอ่านหนึ่งรอบ แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ "ทำได้ดีมาก ต้องไปเดี๋ยวนี้เลยไหม?"

"ใช่เจ้าค่ะ ยิ่งเร็วยิ่งดีเจ้าค่ะ!"

"ข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ"

หานหย่วนลุกขึ้น แล้วชะงักอีกครั้ง ชี้ไปยังกองกระดาษยันต์ข้างหลัง พูดว่า "นี่คือยันต์ที่ข้าไปกว้านซื้อกลับมาจากข้างนอก เจ้าจัดการตามวิธีเดิมอีกรอบแล้วกัน อ้อ รอบหน้าตอนส่งวัตถุดิบมา เอาขั้นหวงคุณภาพกลางครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งส่งวัตถุดิบขั้นหวงคุณภาพสูงมาได้เลย ไม่มีปัญหานะ?"

ฉางอี้ซินชินชากับวิธีการของหานหย่วนจนไม่แปลกใจอีกแล้ว พยักหน้า "ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ! บัญชีจะทำให้เรียบร้อยไร้ที่ติ ไม่มีทางเปิดโปงการมีอยู่ของท่านเด็ดขาดเจ้าค่ะ!"

หานหย่วนมองนางอย่างชื่นชมแวบหนึ่ง แล้วถามลอยๆ "ยันต์ชุดก่อนของข้าขายออกไปหรือยัง?"

"ขายหมดแล้วเจ้าค่ะ ได้ยินว่าขายไวมากด้วยเจ้าค่ะ" ฉางอี้ซินตอบ

ในสายตาของนาง ท่านผู้อาวุโสหานเป็นถึงผู้อาวุโสขั้นสร้างฐาน ต้องคร่ำหวอดการประดิษฐ์ยันต์มานานแน่นอน ยันต์ขั้นต่ำที่ท่านลงมือประดิษฐ์เองจะขายไวก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา นางจึงไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรมากนัก

"งั้นก็ใช้ได้"

หานหย่วนปัดมือสองที แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางตลาด

ฉางอี้ซินส่งสายตามองท่านผู้อาวุโสจากไป แล้วลงมือเก็บกระดาษยันต์เหล่านี้ เก็บไปก็อุทานทึ่งไป "ท่านผู้อาวุโสประดิษฐ์ยันต์เร็วเกินไปแล้วหรือเปล่านะ? ก็นั่นสิ พวกนี้ล้วนเป็นยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลางทั้งนั้นเลยนะเนี่ย"

นางลองนับดู มีมากถึงสามหมื่นใบเต็มๆ!

ยันต์ขั้นหวงคุณภาพกลาง ประดิษฐ์ยากกว่าขั้นหวงคุณภาพต่ำมากโขอยู่ ยังไม่ต้องพูดถึงปัญหาอัตราสำเร็จ ศิษย์ทั่วไปประดิษฐ์หนึ่งใบ ก็ต้องใช้เวลายี่สิบสามสิบลมหายใจแล้ว บวกเวลาฟื้นฟูพลังวิญญาณ คิดรวมอัตราสำเร็จ และเวลาพักฟื้นสมาธิจิตเข้าไปอีก เฉลี่ยแล้ว หนึ่งยามทำได้สามสี่สิบใบก็นับว่าเก่งกาจสุดๆ แล้ว

แต่ตอนนี้ตรงหน้านาง มีอยู่สามหมื่นใบ!

แต่ในนั้นคงมีบางส่วนเป็นของเก่าเก็บของท่านผู้อาวุโสหานนั่นแหละ ก็เลยไม่ได้เกินจริงอะไรขนาดนั้นหรอก

นางเผยรอยยิ้ม "คราวนี้แรงกดดันด้านวัสดุของหอแลกเปลี่ยนคงผ่อนลงได้เยอะเลย"

หานหย่วนมาถึงหน้าจวนหลังหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ศิษย์กลั่นชี่ชั้นเก้าผู้หนึ่งรอคอยอยู่ก่อนแล้ว เห็นเขาเดินมา ก็รีบเข้ามาต้อนรับอย่างนอบน้อม "ท่านผู้อาวุโสหาน เชิญด้านในเลยขอรับ!"

หานหย่วนผงกศีรษะให้เขาเล็กน้อย "นำทางไปเลย!"

"ขอรับ!"

ไม่นานนัก หานหย่วนก็มาถึงห้องโถงใหญ่แห่งหนึ่ง

เขาเห็นในห้องโถง มีที่นั่งมากถึงยี่สิบกว่าที่ โจวเหรินอี้นั่งอยู่ตำแหน่งประธาน ฉางอีหรันกับฉางฮุยซิ่วนั่งขนาบซ้ายขวา ส่วนที่นั่งอื่นๆ กลับมีเงาแสงฉายขึ้นมาทีละร่างๆ

เหล่านั้นล้วนคือภาพร่างของเหล่าผู้อาวุโสขั้นสร้างฐาน แถมยังกำลังถกเถียงหารืออะไรกันอยู่อย่างมีชีวิตชีวาราวกับตัวจริงมานั่งอยู่ตรงนั้น

หานหย่วนเห็นภาพนี้ ก็ตะลึงงันไปเหมือนกัน นี่มันภาพฉายแสงสามมิติฉบับโลกบำเพ็ญเซียนชัดๆ? แถมยังคุยโต้ตอบกันสดๆ ได้อีกรึเนี่ย?

หานหย่วนรู้ที่ต่ำที่สูง นั่งลงตรงที่นั่งท้ายสุดเอง สดับฟังบทสนทนาของทุกคน

โจวเหรินอี้เอ่ยขึ้นในตอนนี้ "ทุกท่าน การรบของท่านพี่เซวียนหลินช่วงหลายวันก่อนอยู่ในสถานะได้เปรียบจริง ยึดกิจการได้ต่อเนื่องสามแห่ง สังหารศัตรูไปไม่น้อย ทว่าตั้งแต่วันนี้ก็เริ่มเจออุปสรรค มีศิษย์สำนักตันเสียเข้าร่วมสมรภูมิ และเป็นปฏิปักษ์กับพวกเรา การรุกของท่านพี่เซวียนหลินถูกกดลงทันที แนวหน้าเกิดช่องโหว่การป้องกันไม่น้อย มีศิษย์ของสองสำนักกับศัตรูจากกองกำลังบริวารบางส่วนแทรกซึมข้ามมาแล้ว หมายโจมตีแนวหลังของพวกเรา"

เขาหยุดครู่หนึ่ง มองไปยังทุกคน สีหน้าหนักอึ้ง "สถานการณ์โดยรวมก็เป็นเช่นนี้ ตอนนี้พวกเราหนึ่งสู้สอง ตกเป็นรองชั่วคราว! ขณะนี้สถานการณ์แต่ละฝ่ายเป็นอย่างไรกันบ้าง?"

ผู้อาวุโสสร้างฐานที่เฝ้าแหล่งประมงคนหนึ่งเอ่ยขึ้น "เรียนท่านนักพรต ข้าฟังรายงานจากศิษย์เบื้องล่าง ช่วงนี้ตรวจพบร่องรอยศัตรูในแถบใกล้เคียงจริง และปะทะกันไปแล้วด้วย ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะขอรับ"

"คนของสำนักตันเสียอ้อมมาทางปีกข้าง คาดว่าเตรียมก่อกวนเหมืองแร่ของพวกเราขอรับ!"

"ท่านนักพรต ทางข้าขาดโอสถกับกระดาษยันต์อยู่ชุดหนึ่ง รบกวนทางตลาดส่งมาเสริมหน่อยได้หรือไม่ขอรับ?"

โจวเหรินอี้รวบรวมข่าวจากทุกฝ่าย ก็พบว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีจริงๆ

เขาเอ่ยเสียงทุ้ม "ข้ารับทราบแล้ว พวกเจ้าต้องเตรียมการป้องกันให้พร้อมสรรพ รักษาการสื่อสารให้คล่องตัว เส้นทางลำเลียงเสบียงก็ต้องรับประกันให้ราบรื่น ระวังคนของสำนักตันเสียดักตัดกลางทาง"

เหล่าผู้อาวุโสสร้างฐานต่างพยักหน้าด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง บรรยากาศพลอยอึมครึมกดดันขึ้นมา

โจวเหรินอี้หันมองฉางอีหรันกับฉางฮุยซิ่วสองคน กล่าวว่า "พวกเจ้าสองคนนั่งบัญชาการในตลาด ก็ต้องระวังความปลอดภัยเช่นกัน ศัตรูมีโอกาสสูงที่จะแทรกซึมเข้ามาในตลาด คอยจ้องจังหวะบ่อนทำลายจุดยุทธศาสตร์สำคัญของพวกเรา ต้องรับประกันการเติมกำลังบำรุงให้ได้ ทั้งโอสถ ศาสตราเวท กระดาษยันต์ ต้องจัดส่งให้เพียงพอ!"

เขาหันถามอีหรัน "เสบียงสำรองมีปัญหาหรือไม่?"

ฉางอีหรันตอบ "ท่านนักพรต ขณะนี้คลังเสบียงยังอยู่ในสภาพขาดแคลนตึงมือ โดยเฉพาะกระดาษยันต์ที่เปลืองไวที่สุด กำลังผลิตแค่พอถูไถรองรับการใช้ภายในสำนักของเราเองเท่านั้นเจ้าค่ะ"

"หืม? เจ้าไม่ได้จัดสรรทรัพยากรให้ทางฝั่งนักพรตอิสระรึ?" โจวเหรินอี้ขมวดคิ้ว "บทบาทของนักพรตอิสระมองข้ามไม่ได้นะ พวกเขาช่วยแบ่งเบาแรงกดดันให้กำลังหลักของเราจากรอบนอกได้ ทางที่ดีต้องรับประกันให้สินค้าในหอแลกเปลี่ยนมีเพียงพอ"

ฉางอีหรันหน้าแสดงความลำบากใจ "ท่านนักพรต เรื่องนี้จัดสรรยากจริงๆ เจ้าค่ะ อย่างมากข้าเจียดโอสถกับศาสตราเวทให้ได้บางส่วน แต่กระดาษยันต์นี่หมดปัญญาจริงๆ ศิษย์ในสำนักเราถ้าขาดยันต์ไป ความปลอดภัยก็รับประกันได้ยากแล้วเจ้าค่ะ"

โจวเหรินอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจของเขา ย่อมให้น้ำหนักศิษย์ในสำนักมากกว่าอยู่ดี

เขาหันมองหานหย่วนที่นั่งอยู่ท้ายสุด กล่าวอย่างเกรงใจ "ผู้อาวุโสหาน ข้ารู้ว่าเจ้ารับช่วงงานฝั่งนักพรตอิสระมาอย่างยากลำบาก ข้าก็เข้าใจความลำบากทางฝั่งเจ้าดี แต่ข้าหวังให้เจ้าทำสุดความสามารถ"

"ข้าจะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างสุดกำลังขอรับ!" หานหย่วนตอบ "ด้านกระดาษยันต์ แม้ผู้อาวุโสอีหรันไม่ได้ให้ของสำเร็จรูปแก่ข้า แต่ก็ให้วัตถุดิบมามากมาย ข้าจะไปกว้านซื้อยันต์สำเร็จรูปในตลาดเอง น่าจะรับประกันการจัดส่งให้หอแลกเปลี่ยนได้ขอรับ"

โจวเหรินอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ของจากแหล่งอื่นรึ? คุณภาพจะรับประกันได้รึ? ช่างเถอะ ตอนนี้ขอแค่เก็บกลับมาให้ระบบหมุนต่อได้ก็พอแล้ว ข้าจะมอบอำนาจให้เจ้ามากขึ้น จัดสรรวัตถุดิบให้ปริมาณมหาศาล จงรับประกันให้ฝั่งนักพรตอิสระเดินเครื่องต่อเนื่องให้ได้!"

หานหย่วนตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับ!"

โจวเหรินอี้ผ่านเรื่องของเขาไป หันไปหารือเรื่องราวอื่นๆ ต่อ

ในส่วนของนักพรตอิสระ เหล่าผู้อาวุโสสร้างฐานไม่ได้ใส่ใจอะไรกันนัก ขอแค่คุมไม่ให้นักพรตอิสระสร้างความวุ่นวายก็พอแล้ว กำลังหลักของการรบ ยังไงก็คือศิษย์สำนักเทพปฐพีมาโดยตลอด นอกเหนือจากกำลังพลชุดปัจจุบัน หากพลาดท่าเสียทีเมื่อไร ก็จะร้องขอกำลังหนุนจากแนวหลังทันที

หานหย่วนก็เงี่ยหูฟังบทสนทนาของพวกเขาแค่ครึ่งใบ อารมณ์ยังคงสงบเรียบเฉยยิ่งนัก

แม้สถานการณ์จะเสียเปรียบจริง แต่ช่วงเวลานี้ พลังบำเพ็ญของเขาไม่ได้ตกหล่นเลย ระหว่างประดิษฐ์กระดาษยันต์ ที่จริงเขาก็บำเพ็ญควบคู่ไปด้วยพร้อมกัน การมีอยู่ของดวงใจวิญญาณไม้ ทำให้เขาแยกใจเดียวใช้สองทางได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องกังวลปัญหาพลังวิญญาณปั่นป่วนแม้แต่น้อย

หลายวันที่ผ่านมา เขาเผาผลาญหินวิญญาณคุณภาพสูงธาตุไม้ไปแล้วถึงหนึ่งร้อยห้าสิบก้อนเต็มๆ ในตันเถียน เมล็ดเจี้ยนมู่เม็ดนั้น มีร่องลึกถูกเติมเต็มไปแล้วหนึ่งร้อยหกสิบร่อง พร้อมกันนั้น พื้นที่ว่างในตันเถียน ก็ถูกพลังวิญญาณอันเข้มข้นเติมจนเต็มปริ่มแล้วเช่นกัน พร้อมเตรียมทะลุสู่กลั่นชี่ชั้นเก้า (ขั้นที่แท้จริง) ได้แล้ว

หินวิญญาณคุณภาพสูงธาตุไม้ล้วน ดูดซับได้รวดเร็วยิ่งนัก นี่ก็คือสาเหตุที่เขาเติมพลังวิญญาณได้เต็มอย่างรวดเร็ว ปริมาณพลังวิญญาณสะสมของเขาในตอนนี้ เทียบเท่าสร้างฐานบริบูรณ์ใหญ่ไปแล้ว แต่คุณภาพพลังวิญญาณ ยังคงอยู่ระดับสร้างฐานช่วงต้น การทะลุขั้นครั้งหน้า น่าจะยกระดับคุณภาพพลังวิญญาณขึ้นมาได้แล้ว